Thursday, January 22, 2015

நிறைவேறாத ஆசை

இது முந்தைய பதிவின் தொடற்சி என்பதால் முதலில் இங்கே
 சென்று வாசித்த பிறகு இந்த பதிவை தொடருங்கள்.
நேற்று முந்தினம் இரவு வீட்டிற்கு அப்பா வந்ததும் விஷயத்தை சொன்னேன். காலையில் மேடம் அவர்களது வீட்டிற்கு அழைத்து செல்வதாக சொன்னார்.
நான் துக்க வீட்டிற்கு செல்வது நேற்றுதான் முதல் அனுபவம். இதுவரை எவருடைய இறுதிச் சடங்குகளிலும் கலந்து கொண்டது கிடையாது.
முடிவு செய்தது போல் நேற்று காலை அப்பாவும் நானும் மாலையை வாங்கிக்கொண்டு துக்க வீட்டை அடைந்தோம். அப்பார்ட்மெண்டில் இருந்ததால் க்ரவுண்ட் ஃப்ளோரில் உடலை வைத்திருந்தனர். அப்பா ஒரு இடத்தில் நின்று கையை அழுத்தினார். செருப்பை கழற்றுவதற்காகவாம். முதலில் ஒன்றும் புரியவில்லை. பிறகு கழற்றிவிட்டு மேடம் உடல் வைத்திருந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று தனது கையில் இருக்கும் மாலையை கையில் கொடுத்தார். பிறகு எனது கையை பிடித்துக்கொண்டு கையில் இருக்கும் மாலையை போடவைத்தார். அழுகை முட்டிக்கொண்டு வந்தது. முதன்முறையாக ஒருத்தரது மரணத்திற்காக துளி கண்ணீரை மட்டும் வெளியிட்டேன். பிறகு இரண்டடி பின்னோக்கி நகர்ந்து பாதங்களை வணங்க சொன்னார். அடுத்த மாதம் எனது பிறந்தநாள் வருகிறது. அன்று மேடம் அவர்களது காலில் விழுந்து ஆசிர்வாதம் வாங்க நினைத்திருந்த எனக்கு, இப்போது பாதங்களை வணங்கும் போது வாய்விட்டு அழமுடியலையே தவிர மனதுக்குள் உடைந்துவிட்டேன்.

பிறகு சிறிது நேரம் அங்கு அமர்ந்துவிட்டு வீடு திரும்பினோம். பள்ளி பருவத்திலிருந்து ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் எதோ ஒரு ஆசிரியர் நமக்கு பிடித்திருப்பார்கள். அந்த வரிசையில் தற்போது நம்பவே முடியாத நிலையில் இப்படி பாதியில் ஹரி ப்ரசன்னா மேடம் அவர்களை இழந்தது மிகப்பெரிய அதிர்ச்சி எனக்கு. இனி மேடம் இல்லை என்ற உண்மை நினைப்பு வந்தாலே கூட துளி கண்ணீரும் எட்டிப்பார்க்கிறது. இந்த அனுபவம் புதிதாகவும் மறக்க முடியாத ஒரு அனுபவமாகவும் பதிந்துவிட்டது.
***
 name: Dr.A.H.Hari prasanna Professor,
Dept. of English
Sri Venkateswara University Tirupati
D.O.B: 20-Sep-1961
Educational Qualifications: m.a english lit, PhD, M.A., (Anthro.), PGCTE, PGDTE (ELT),
Specializations: Elt
 teaching Experience: 30 Years
தொடர்புடைய பதிவுகள் :


1 comment:

  1. புரிகின்றது தங்களது மன நிலை....

    ReplyDelete