Saturday, November 10, 2018

ருபாய் 15,750 கட்டணத்தில் நான் சுற்றி பார்த்த தாய்லாந்த்!

bat travels பற்றி முதன்முதலாக என்னோட ஃபிரண்ட் அரவிந்த் வழியாக ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு தெரிய வந்தது. அதுவரையிலும் நான்  குடும்பத்தோடு மட்டுமே பயணம் செய்திருந்ததாலும் எதிர்காலத்திலும் அவர்களோடு மட்டுமே தொடர்ந்து பயணிக்க விரும்பியதாலும் அவர்களது இந்திய பயணங்களில் பங்கேற்க ஆர்வம் காட்டவில்லை.

Thursday, August 30, 2018

சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 5) ஷாப்பிங் + ஊர் திரும்புதல்



ஆகஸ்ட் 17. வியாளக்கிழமை காலையில் எழுந்ததும் ‘இன்னைக்குதான் சிங்கப்பூர்ல இருக்க போற கடைசி நாள். இரவு ஊர் திரும்பணும்’ என்கிற நினைவு  ஞாபகம் வரவும் சிறு பிள்ளை மாதிரி ஓவென்று அழணும்னு தோணிச்சு.

அன்று இரவே ஊர் திரும்புவதால் தயாராகி பைகளை பேக் செய்து பைகளை ரிசப்ஷன் பகுதியில் வைத்துவிட்டு அறையை செக்கவுட் செய்து விட்டோம். விடுதியை விட்டு வெளியே வந்து பத்து நிமிடம் நடந்து முஸ்தப்பா ஷாப்பிங் மால் நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சோம். அன்றைய தினம் நாள் முழுவதும் ஷாப்பிங்காக ஒதுக்கி இருந்தோம். இரவு பதினோரு மணிக்கு  சென்னைக்கு ஃப்லைட்.

சிங்கப்பூர்ல ஷாப்பிங்னா முதல்ல அனைவருக்கும் நினைவிற்கு வருவது முஸ்தப்பா செண்டர்தான். குறைந்த விலையில் அங்குதான் நமக்கும்  உறவினர்களுக்கும்    பொருட்கள் வாங்க ஏற்ற இடம். 24/7  இயங்குவதால் மக்கள் நடமாட்டம் எப்போதும் இங்கு உண்டு. சிங்கப்பூருக்கு வந்த முதல் நாள் இரவே நானும் தம்பியும் இங்கு வந்து ஒரு சுற்று சுற்றி சென்றதால் எங்கெங்கு என்னென்ன பொருட்கள் இருக்கிறது என்பது ஓரளவிற்கு தெரிந்து வைத்திருந்தோம்.

வெளிநாட்டுக்குச் சென்று  திரும்பும் பெரும்பாலானவர்கள் அன்பளிப்பாக உறவினர்களுக்கு ஃபாரின் சாக்லேட் மற்றும் செண்ட்  கொடுப்பது  பழக்கம். அந்த வரிசையில் நாமும்  வெளி நாட்டுக்கு போய் வந்திருக்கிறோம் என்பதை நம் மக்கள் மனதில் /வரலாற்றில்  பதிய வேண்டும்  என்பதால் முதலில் சாக்லேட் வாங்கிடலாம்னு சாக்லேட்ஏரியாவுக்கு போனோம்:)

2சிங்கை$ முதல் பத்து, இருவது$ வரை  பல வகைகளில் சாக்லேட் கிடைக்கிறது. விலையை பொருட்படுத்தாமல் பெயர் தெரியாட்டியும் பிடித்த சாக்லேட் பாக்ஸ் எடுத்து ட்ராலியில் எடுத்து போட்டுக்கொண்டோம். சாக்லேட் முடிஞ்சதும் அடுத்து செண்ட்  வாங்க சென்றோம். அங்கும் அதே கதைதான். செண்ட் அடிச்சு பழக்கம் இல்லாததால் நல்ல பேக்கிங்க்ல இருந்த செண்ட் எடுத்து ட்ராலில எடுத்து போட்டுக்கொண்டோம். 3$ல இருந்து செண்டின் விலை  ஆரம்பிக்கிறது. அது முடிச்சதும் வீட்டுக்கு  வேண்டிய பொருட்கள் வாங்க உள்ளே ஒவ்வொரு தளமாக ஏறி இறங்கிக்கொண்டிருந்தோம். மாலினுள் நீங்கள் நடக்க நடக்க வந்துக்கொண்டே இருக்கும். ஒவ்வொரு  தளத்திலும் என்னென்ன கிடைக்கும் என்பதை லிஃப்டில் ஒட்டி  இருப்பார்கள். அதை பார்த்து விட்டு  தேவையானவற்றை வாங்க திட்டமிட்டால்  எளிதாக இருக்கும். ஷாப்பின் விரும்புவர்களுக்கு  அரை நாள் நிச்சயம் போதாது. ‘இனி முஸ்தப்பால போதும்’னு தோணியதும் பில் போடும் இடத்திற்கு வந்து பில் போட்ட போதுதான் தெரிந்தது நாங்கள் 517சிங்கப்பூர் $க்கு பொருட்கள் வாங்கி இருக்கிறோம் அப்படினு. நம்ம ஊர் ரூபாய்க்கு  25,000. காச பத்தி கவலை படாம ட்ராவல் கார்ட் மூலம் பெய்மெண்ட் செய்தோம். சிங்கப்பூரில் சுற்றுலா  பயணிகளுக்கு ஜீஎஸ்டி இல்லாததால்  பொருட்கள் வாங்கும் போது வரி செலுத்தி விட்டு நாட்டை விட்டு வெளியேறும் போது  விமான நிலையத்தில் சிங்கப்பூரில் செலுத்திய ஜிஎஸ்டி வரியை  ரிஃபண்ட் பெற முடியும் என்பதால் ஜிஎஸ்டி ரிஃபண்ட் பில் வாங்கி  விட்டு வெளியே வந்தோம்.
பொருட்கள் வாங்கும் போது பணத்த பத்தி கவல படல ஆனா வெளிய வந்ததும் வாங்கின பொருட்களை எப்படி ஊருக்கு கொண்டு போவதுதான் பெரும் குழப்பமா இருந்திச்சு. ட்ராலியில் இருந்து எடுத்த பொருட்களை பில் போட்டு  ஒரு பெரிய கவரில் கட்டி கொடுத்து விட்டிருந்தார்கள். அதை அப்படியே  கொண்டு போக முடியாது என்பதால் முதலில் பேக்கிங் செய்ய வேண்டும்.  வெளியே  வந்ததும் அங்கு பணி புரியும் ஒரு தமிழரிடம்  உதவி கேட்டு பெரிய அட்டை பெட்டி ஒன்றை வாங்கி அதில் வாங்கிய பொருட்களை அடுக்கி கெட்டியாக கட்டி முஸ்தஃபாவில்  நுழைவாயிலில்  உள்ளே போவர்கள் கொண்டு வந்த பொருட்களை  கொடுத்துவிட்டு செல்லும் இடத்திற்கு சென்று எங்களோட பெட்டியை கொடுத்துட்டு பக்கத்தில் இருக்கும் சரவண பவனில் சாப்பிட சென்றோம்.

 ஃபுல் மீல்ஸ் நான்கு பேருக்குச் சேர்த்து 37.5$ஆச்சு. மதிய உணவு  முடிச்சதை அடுத்து ’சிங்கப்பூரில் தங்கம் விலை நம்ம ஊரைவிடவும் குறைவு என்பதால் அதையும் பார்த்து விடலாம்’னு லிட்டில் இந்தியாவில் பிரபலமான  தங்க கடைக்குச் சென்றோம். சிங்கப்பூர் பொருத்தவரையில் வாங்கும் நகைக்கு  செய்கூலி, சேதாரம் கிடையாது. அதோடு வாங்கும் நகைக்கு செலுத்தும் ஜிஎஸ்டி வரி ரிஃபண்ட் பெற முடியும் என்பதால் சிங்கப்பூரில் நகை எடுப்பது நமக்கு லாபமாகதான் இருக்கும்.

நகை கடையை விட்டு வெளியே வந்து லிட்டில் இந்தியாவில் தெருவோரக் கடைகளில் ஏறி இறங்கி சில பொருட்களை வாங்கினோம். அசல் டீநகர்தான் நினைவு படுத்தியது. பெரும்பாலான கடைகளில்  தமிழர்கள்தான் பணி புரிகிறார்கள். நேரம் தெரியாமல்  பர்ச்செஸ் செய்துகிட்டு இருக்க தூரல் வந்து எங்களை நிறுத்தியது. நேரம் அப்போது பார்த்தால் ஐந்தரை ஆகி இருந்தது. லேசான  தூரலுக்கு ஒதுங்கி நின்ற எங்களை இடத்தை விட்டு  நகர விடாமல் அரை மணி நேரத்திற்கு விடாமல் மழை கொட்டி தீர்த்தது. மழை  நின்றதும் முஸ்தஃபா சென்று மதியம் கொடுத்திருந்த பெட்டியை வாங்கினோம். அங்கிருந்து தங்கி இருந்த விடுதிக்குச் சென்று எங்களோட பைகள் வேறு எடுத்துக்கொண்டு வரணும் என்பதால் அங்கிருந்து விடுதி நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சொம்.

பதற்றமான  க்லைமெக்ஸ்:

எங்கள்  நான்கு பேருக்கும் சேர்த்து  விமானத்தில் செக்கின் லக்கேஜோ வெறும் 25கிலோதான். ஷாப்பிங் பொருட்கள்+எங்களோட பைகள் சேர்த்து பார்க்கும்போது அதிக எடை இருக்கிறது. ’என்ன செய்ய போகிறோமோ’னு அந்த சமயம் பதற்றம் ஆரம்பிச்சிடுச்சு. கடைசி நிமிடத்தில் எக்ஸ்ட்ரா  லட்கேஜ் எடைக்கு இவ்வளவு டாலர்னு நிறைய ச்சார்ச் செய்வார்கள் என்பதால் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் குழம்பி போய் இருந்தோம். ஷாப்பிங் பொருட்கள் மட்டுமே இரண்டு அட்டை பெட்டிகள். தவிர எங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பை. இந்தியாவிற்கு இல்ல  ஏர்போர்ட் வரை ஆச்சும். ‘இதை எப்படி தூக்கிட்டு ஏர்போர்ட் வரை போகபோறோமோணு  ஒரே பதற்றம்.

சிங்கப்பூரில் வந்த இரண்டாவது நாளே கையில் எங்களிடம் ரொக்கமாக  கொண்டு வந்த டாலர்ஸ் தீர்ந்து விட்டதூ. தேவை பட்ட இடத்தில் எல்லாம்  ட்ராவல் கார்ட்தான் பயன்படுத்திகிட்டு வந்தோம். அன்றைய தினம் முஸ்தஃபா தவிர தெரு ஓர கடைகளில்  பொருட்கள் வாங்க  ஒரு 200 டாலர்ஸ் தனியாக எடிஎம் வழியாக  வித்ட்ரா  செய்து வைத்திருந்தோம். அதுவும் தீர்ந்திருந்தது. எங்களிடம்  500$வரை காசு ட்ராவல் கார்டில்தான் இருக்கிறது.

பொருட்களை தூக்கிட்டு போக முடியாது என்பதால் டாக்சி பிடித்து போக நினைத்தாலும் இறங்கும் போது  கையில் பணத்தை கேட்டால் என்ன செய்வதென்று யோசித்துக்கொண்டே விடுதிக்கு வந்து  ரிசப்ஷன் பகுதியில் வைத்திருந்த பைகளை எடுத்துக்கும்போது இரவு ஏழாகி இருந்தது. 11 மணிக்கு விமானம் புறப்படும். குறைந்தது இரண்டு மணி நேரத்திற்கு முன்பு செக்கின் செய்திருக்க வேண்டும் என்பதால் எதை பற்றியும் யோசிக்காமல்  இனியும் தாமதித்தால்  சரி படாதுனு மெட்ரோவில் சாங்கி செல்ல முடிவு செய்தோம். மேட்ரோ ஏற போனால் அங்கும் பிரச்சனை. மாலை நேரம் என்பதால்  ட்ரைனில் கூட்ட நெரிசல். அதிலும் ஒவ்வொரு இண்டர் சேஞ்லையும் ட்ரைனில் ஏற நீண்ட வரிசை.   இரண்டு மூன்று   ட்ரைன் விட்ட பிறகுதான் ஒவ்வொரு முறையும் எங்களுக்கு ட்ரைனில் ஏற வாய்ப்பு கிடைச்சது.

நேரம் ஆக ஆக  உள்ளுக்குள் செக்கின் லக்கேச் நினைத்து பயம் அதோடு நேரத்திற்கு செக்கின் செய்து விடுவோமானு  ஒரே குழப்பம். சரியா எட்டரை அளவில்  சாங்கி விமான நிலையத்தில் ஸ்கூட் நிறுவனத்தின் செக்கின் செய்யும் இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தோம். செக்கின் லக்கேசாக  அனுப்ப முடிவு செய்திருந்தவற்றை  முதலில் தனியாக நாங்களே எடை போட்டு பார்த்தபோது  30கிலோவையும் தாண்டி இருந்தது. விமானத்திலோ செக்கின் லக்கேசாக 25கிலோ வரைதான் எங்களுக்கு அனுமதி .

’எது நடந்தாலும் பார்த்துக்கலாம்’னு தைரியத்தில் செக்கின் செய்யும் இடத்திற்குச் சென்று ச்செக்கின் லகேச் மட்டும் செக்கின் செய்பவரிடம் கொடுத்தபோது எடை பார்த்தபோது 30கிலோவை காட்டியது. ’எடை குறைத்துவிட்டுவா’னு அவர் திருப்பி அனுப்பி விட்டார். ஏற்கனவே ச்செக்கின் லகேச் நினைச்சதோட வெயிட் அதிகமா இருந்ததால்தான் அதுல இருந்ததை எடுத்து எங்களோட பைகளில் போட்டு திணிச்சிருந்தோம். இப்போ  ச்செக்கின் அதிகாரி வேற எடை குறைக்க சொன்னதால  மீண்டும் அதுல இருந்து சிலவற்றை எடுத்து மேலும் திணிச்சு அவரிடம் ச்செக்கின் லகேச் போய் கொடுத்தால் 27கிலோ காட்டியது. ’ஐய்யோ  மீண்டும்  திருப்பி அனுப்பிவிடுவாரோ’னு பயந்துக்கொண்டிருக்க இம்முறை எதுவும் சொல்லாமல் 25கிலோ என எழுதி  செக்கின் லக்கேஜ் விமானத்திற்குள் ஏற்ற டேக் போட்டு அனுப்பிவிட்டார். அப்போதுதான் போன உயி பாதி வந்தது.

செக்கின் செய்து போர்டிங் பாஸ் வாங்கியதை அடுத்து இமிக்ரேஷன்காக போய் வரிசையில் நின்றோம். சிங்கப்பூரில் நுழையும் போது செய்த மாதிரி ஃபார்மாலிடிஸ் செய்து நாட்டை விட்டு வெளியேறி விட்டான் என்பதற்கான முத்திரை பாஸ்ப்போர்டில்  குத்தி கொடுத்தார். அதன் பிறகு அங்கே இருந்த ஜிஎஸ்டி  ரிஃபண்ட்   கவுண்டருக்குச் சென்று நாங்கள் சிங்கப்பூரில் வாங்கிய பொருட்கள் அனைத்திற்கும் பெற்ற ஜிஎஸ்டி ரிஃபண்ட் பில் கொடுத்து டாலர்ஸ் பெற்றோம். முஸ்தஃபாவில் வாங்கிய பொருட்களுக்கு மட்டும் 34 டாலர்.   அம்மா வாங்கிய நகைக்கு ஜிஎஸ்டி ரிஃபண்ட் தனி கணக்கு.

சிங்கப்பூர் செண்ட்ரல் பேங்ல இருந்து நேரா டாலர்ஸ்  பிரிண்ட் செய்து கொண்டு வந்திருப்பார்கள் போல என்னவோ. ஒவ்வொரு நோட்டும் அவ்வளவு ஃப்ரெஷ்ஷா வளவளப்பா இருந்திச்சு. ஜிஎஸ்டி ரிஃபண்ட் பெற்றதை அடுத்து கஸ்டம்ஸ் மற்றும் செக்யூரிடி பரிசோதனைக்காக சென்றோம். ச்செக்கின் லக்கேச் தலவலியில இருந்து இப்போ  ஹேண்ட் லகேச் தலைவலிக்கு பிரச்சனை மாறிடுச்சு. ஹெண்ட் லக்கெஜ் ஏழு கிலோ வரை விமானத்திற்குள்ளே எடுத்துச் செல்ல அணுமதி உண்டு. எங்களோட பைகளை   வாங்கி  வெயிட் பார்ப்பார்களோனு இருந்தது.

ஒவ்வொரு பையிலும் பொருட்கள்+எங்களோட துணிகள் சேர்த்தா குறைந்தது 15கிலோ ஆச்சும் தேறும். அப்படியேதும் பார்க்காமல்  எப்போதும் போல்   அவர்கள்  வேலை செய்து    அனுப்பி விட்டார்கள். இனி விமானத்திற்குள்   ஏற வேண்டியதுதான் மிச்சம்.

விமானத்திற்குள் நுழைய வரிசையில் நின்ற போது சிலர் பெரிய ட்ராவல் பேக்கையே கொண்டு வந்ததை பார்த்து அந்த பாதி உயிரும் வந்தது. ஏரோ பிரிட்ஜ் வழியாக ஸ்கூட் விமானத்திற்குள் நுழைந்து எங்களோட இருக்கையில் போய் உட்கார்ந்தோம்.

சரியாக சிங்கப்பூர் நேரம் படி இரவு  11 மணிக்கு சுமக்க முடியாமல் வாங்கிய பொருட்களை சுமந்து வந்து விமானத்தில் சேர்க்க ஐந்து நாட்கள் சிங்கப்பூரில் சுற்றிய நினைவுகளை சுமந்துக்கொண்டு இதோ நாங்கள் பயணிக்கும் ஸ்கூட் விமானம் புறப்பட்டு மெல்ல முன்னோக்கி நகரத் தொடங்கியதும், பிரிய மனமில்லாமல் சிங்கப்பூருக்கு பைபை சொன்னோம்.

அன்றைய தினம் ஓய்வின்றி தொடர்ந்து நடந்துக்கொண்டிருந்ததால் உடனடியாக உறங்கி விட்டிருந்தோம். ’சென்னைல லாண்ட் ஆக போறோம். சீட் பெல்ட்  எல்லாம் போட்டுக்கோங்க’னு அறிவிப்பு வந்ததும் முழிப்பு வந்திடுச்சு. சென்னையில் அப்போது மழை பெய்து கொண்டிருந்ததால் வானில் எக்ஸ்ட்ரா  நாலு சுத்து சுற்றி சென்னை விமான நிலையத்தில் பைலெட் விமானத்தை பத்திரமாக இறக்கினார்.

செக்குரிடி, கஸ்டம்ஸ் மற்றும் இமிகிரேஷன் முடிச்சு வெளியே வரும்போது  அதிகாலை  ஒன்னரை ஆகி இருந்தது. எங்களை திருப்பதிக்கு அழைச்சிட்டு போக கார் தயாராக இருந்தது. நான்கு மணி நேர பயணத்தில் சிங்கப்பூரில் இருந்து சென்னையை வந்தடைந்தோம். இரண்டரை மணி நேர பயணத்தில் சென்னையில் இருந்து கடைசியாக வீட்டை அடைந்தோம்.

சிங்கப்பூர் புரப்படுவதற்கு முன்பு செய்த ஏற்பாடுகளை பற்றி
 இந்த
 கட்டுரையில் எழுதி இருந்தேன். அதன் பிறகு சிங்கப்பூர் சென்று வந்து சுற்றி வந்த அனுபவத்தை எழுத ஆரம்பிச்சா பாதியிலே நின்னுடுச்சு.  ஒரு வருஷம் கழிச்சு எப்படியாவது சிங்கப்பூர் அனுபவத்தை தொகுத்து எழுதி முடிச்சிடனும்னு  திட்டமிட்டு எழுதி முடித்தாகிவிட்டது

 இந்த தொடர் சீக்கிரம் எழுதி முடிக்க  ஒரு காரணம் கடைசியாக சொல்வதாக எழுதி இருந்தேன்.
வரும் அக்டோபர் மாதம்  இரண்டாவது வெளி நாட்டு பயணம் மேற்கொள்ள போகிறேன் என்பதுதான் அது.
அதற்குள் எப்படியாவது எழுதி முடிக்க பார்த்தேன் எழுதியும் முடிச்சாச்சு. என் அளவில் இது மிகப் பெரிய வெற்றி. ஆரம்பத்தில் இருந்து படித்து பின்னோட்டத்திலும் கைபேசி வழியாகவும் தங்களது  கருத்தை சொன்னவர்களுக்கு நன்றிகள்.

அடுத்து  ஜீவா அக்காவிற்குதான்  நன்றி கடன் பட்டிருக்கேன். அவர்  செய்யும் உதவிக்கு என்ன கைமாறு செய்ய போகிறேன் என்பது தெரியவில்லை. நன்றி அக்கா. நீங்கள் இல்லை என்றால்  வலை உலகில் நான் இல்லை.
*
 சிங்கப்பூர் பயணம் எனக்கு உணர்த்தியது:

 ஒரு பயணம் மனநிலையையும் உடல்நிலையையும் மாற்றியமைக்கும் சக்திவுடையது என்கிறபோது நிச்சயம் அடுத்தடுத்த பயணம் மேற்கொள்ள  ஆர்வம் பிறந்தது.

முந்தைய பாகங்கள் படிக்க:

1.  சிங்கப்பூருக்கு!
2.  ரூபாயை டாலராக மாற்றுவது எப்படி?
3. சென்னை விமான நிலைய அனுபவங்கள்.
4.  விமான பயண அணுபவம்.
5.  சிங்கப்பூர் சாங்கி விமான நிலையம்.
6.  சிங்கப்பூரில் முதல் மெட்ரோ பயணம்
7. சிங்கப்பூரில் நெகிழ்ச்சியான இரவு அனுபவம்!
8. சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 1)
9. சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 2)
10. சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 3)
11.  சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 4)

Thursday, August 23, 2018

சிங்கப்பூர் பயணம் - நாள் 4 சிங்கப்பூர் பயண தொடர் (பாகம்-11)

தொடர்ந்து இரண்டு நாட்கள் செண்டோசாவில் சுற்றியதை அடுத்து ஆகஸ்ட் 16 அன்று ஜூவைப் பகலிலும் நைட் சஃபாரி இரவிலும் பார்க்க முடிவு பண்ணினதால், மெதுவாகவே அறையை விட்டு புறப்பட்டோம். எப்போதும் போல விடுதியில் இருந்து ஐந்து நிமிடம் நடந்து ஃபெரர் பார்க்  ரயில் நிலையத்திற்கு வந்து வடக்கு கிழக்கு வழித்தடத்தில் ஹார்பர்ஃப்ரெண்ட் நோக்கிச் செல்லும் ரயில் ஏறி டோபி காட் நிலையத்தில் இறங்கினோம். அங்கிருந்து வடக்கு தெற்கு வழித்தடத்தில் ஜூரோங் கிழக்கு நோக்கிச் செல்லும் ரயில் பிடித்து அங் மோ கியோ நிறுத்தத்தில் இறங்கி பஸ் பிடிச்சு ஜூ போகனும். அங் மோ கியோ ரயில் நிறுத்தம் வந்ததும் இறங்கி வெளியே வந்தால் பேருந்து நிலையம் அருகில்தான் இருக்கிறது. சிங்கப்பூருக்கு வந்து  மூன்று நாட்களுக்கும் மேல் ஆனாலும் பேருந்தில் பயணிக்க வேண்டிய  அவசியம் அதுவரை ஏற்படவில்லை. ஜூவிற்கு போகும்138 எண் பேருந்து ஏற வரிசையில் காத்திருந்தபோது உடன் வரிசையில் நின்றுக்கொண்டிருந்த ஜெர்மன் நாட்டைச் சேர்ந்த தம்பதியினரிடம் பேச்சைக் கொடுத்தேன். அவர்கள் சிங்கப்பூர் ஜூவிற்கு வருவது நான்காவது முறையாம். எப்போதெல்லாம் சிங்கப்பூர் வருகிறார்களோ அப்போதெல்லாம் ஜூவிற்குச் சென்று நேரம் செலவிடுவார்களாம். சிங்கப்பூர் ஜூ மிகவும் பிடித்திருப்பதாக சொன்னார்கள். இங்கையும்  (திருப்பதியிலும்) ஒரு ஜூ இருக்கு  யாராவது போகனும் சொன்னா ‘அங்க ஒன்னுமே இல்லையப்பா’னு பலரிடம் சொல்லி இருக்கேன். இதோ இப்போது   ஆசியாவில் இல்லை ஏன் உலக அளவில் சிறந்த ஜூக்களில் ஒன்றான சிங்கப்பூர் ஜூவை சுற்றிப் பார்க்க போகிறேன்  என்பதை நினைத்துக்கொண்டிருக்க 138 எண்  பேருந்து வந்தது.

சிங்கப்பூர்  பேருந்துகளை பொருத்தவரையில் ட்ரைவர் மட்டும்தான் இருப்பார். கண்டக்டர் கிடையாது. மெட்ரோ ரயிலில் பயணம் செய்ய பயன்படுத்தும் EZ-Link கார்ட் தான் இங்கும் பயன்படுத்தனும். பயணிகள்  பேருந்தில் முன் கதவு வழியாக ஏறும்போது ட்ரைவர் பக்கத்தில் வைத்திருக்கும் மிஷினில் கார்டை தேய்க்க வேண்டும். இறங்குபவர்கள் பேருந்தின் பின் கதவின் வழியாக இறங்கும்போது  அங்கு வைத்திருக்கும் மெஷினில் கார்டை தேய்க்க வேண்டும். அப்போதுதான்  அது நீங்க எந்த நிறுத்தத்தில் ஏறினீர்களோ  அந்த இடத்தில் இருந்து இறங்கிய இடம் வரைக்குமான கட்டணத்தை கணக்கு போட்டு உங்கள் கார்டில் இருந்து எடுத்துக்கும். சிங்கப்பூர்ல சுத்தும்  பேருந்துகள் எல்லாமே மெர்சிடிஸ் பென்ஸ்  கம்பெனி பேருந்துகள்தான். இருபுறமும் இருவர்  உட்காரும் வகையில்  இருக்கைகள்  இருந்தது. குளிர்சாதன வசதியும் செய்யபட்டிருந்தது.

 சிங்கப்பூர் ஒரு குட்டி நாடுதான். நிலப்பரப்போ மிக குறைவு. ஆனாலும் அங் மோ கியோ வில் இருந்து ஜூவிற்கு போகும் சாலையில் வழி நெடுக்க மரங்கள் இருப்பதை பார்க்க ஆச்சர்யமாக இருந்தது. பேருந்தில் ஒரு  அரை மணி நேரம் பயணித்திருப்போம். ஜூதான் கடைசி ஸ்டாப். காலையில் 8.30 மணிக்குத் திறக்கப்படும் ஜூவானது மாலை 6.00 மணி வரை திறந்திருக்கும். சிங்கப்பூர் ஜூ நுழைவு கட்டணம் நபருக்கு 35சிங்கை$. ஜூ+நைட் சஃபாரி டிக்கேட் சேர்த்து வாங்கினால் விலை சற்று குறையும் என்பதால்
 இந்த
இணைய தளத்தில் 2-Park Admission ஜூ+நைட் சஃபாரி சேர்த்து சிங்கப்பூருக்கு புறப்படுவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு வாங்கி இருந்தோம். நான்கு பேருக்குச் சேர்த்து 244$ ஆச்சு. நம்ம காசில் 11,819.

 நுழைவாயிலில்  ஜூ வரைபடம் வைத்திருப்பார்கள். அதில் ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே நடக்க ஆரம்பிச்சா ஜூவை திட்டமிட்டு நிதானமாக சுத்தி பார்க்கலாம். 69 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட ஜூவை சுத்தி பார்க்க அரை நாள் போதும். இங்கு 315வகையான உயிரினங்களும், 2500க்கும் மேற்பட்ட விலங்குகளும் இருக்கிறது. சிங்கப்பூரின்  அடர்ந்த காட்டு பகுதியில் அமைவிடமாக ஜூ இருப்பதாலும் விலங்குகளை நன்றாக பராமரிப்பதாலும் சிங்கப்பூர்  மற்ற ஜூக்களிடம்  இருந்து எப்படி வேறுபடுகிறது  என்பதை  ஒவ்வொரு  மிருகத்தையும் பார்த்துக்கொண்டு வர  தெரிந்தது. இது  திறந்தவெளி ஜூ என்பதால் மிருகங்களை கூண்டில் அடைத்து வைக்காமல் அதற்கான ஒரு இடத்தில் ப்ரியா உலாவ விட்டிருப்பாங்க. பார்வையாளருக்கும்  மிருகத்திற்கும்  நடுவே பாதுகாப்பிற்காக வேலிகள் உண்டு. நடக்க முடியாதவர்கள் ஜூவினுள் சுற்ற ட்ராம் வசதி உண்டு. தனியாக  அதற்கு டிக்கட் வாங்க வேண்டும். ஒருத்தருக்கு 5$ ஆகும். ஒருமுறை டிக்கட் வாங்கிவிட்டால் நாள் முழுவதும் அதை காட்டி வேண்டிய இடத்தில் ட்ராமில் ஏறி சுத்தி பார்க்கலாம். ட்ராமில் பயணிக்கும் போது  இரு புறமும்  தென் படும் விலங்குகளை பற்றிய தகவல்கள் ஸ்பீக்கர் வழியாக ட்ராமினுள்  கேட்கும் வசதியும் உண்டு.

பார்வையாளர்கள் இங்கு விலங்குகளை பார்ப்பதோடு மட்டும் இல்லாமல் ஜூவில்   நாள்தோறும் விலங்குகளை கொண்டு நடத்தபடும் நான்கு வகையான ஷோஸ் பார்க்கலாம். ஒவ்வொன்றும் தினமும்  இரண்டு முறை  நடத்துவார்கள். நாங்கள் மதிய உணவு சாப்பிடும் வரை ஜூவை சுத்தி பார்த்துவிட்டு மதிய உணவிற்கு  பிறகு 4 ஷோஸ் பார்க்க திட்டமிட்டிருந்தோம். மதியத்திற்கு பிறகு ஒவ்வொரு ஷோவையும் ஒவ்வொன்றாக சென்று பார்க்க நேரம் சரியாக இருந்தது. யானைகளின் சாகசத்தையும்  காலிஃஃபோர்னியா ஸீலையனின்  புத்திசாலிதனத்தையும் கண்டு ரசித்தோம். ஒரு ஷோவில்  பாம்பை தொட்டும் பார்த்தோம்.










 ஜூவை விட்டு வெளியே வரும்போது மாலை ஐந்தரை ஆகி இருந்தது. ஜூ  பார்த்து முடித்ததை அடுத்து மாலை ஏழு மணிக்குதான் நைட் சபாரி என்பதால் சிறிது நேரம் கால்களுக்கு ஓய்வு கொடுப்போம் என ஒரு இடத்தில் உட்கார்ந்து ஓய்வு எடுத்தோம்.

நைட் சஃபாரி சுத்தி பார்க்க ஏற்கனவே நாங்கள்  டிக்கட் எடுத்ததால் நேரா வரிசையில் போய் நின்றோம். நைட் சஃபாரி நுழைவு கட்டணம் ஒருத்தருக்கு 47சிங்கை$. உள்ளே ட்ராமில் சுற்றி பார்க்க வேண்டி இருப்பதால் ட்ராம் டிக்கட்டும் நுழைவு கட்டணத்தோடு சேர்த்து வாங்கிவிடுகிரார்கள். பகல் முழுவதும்  வெவ்வேறு இடங்களில் சுற்றிப்பார்த்தவர்கள் இரவு நேரத்தில் விலங்குகளை பார்க்க  ஒரே இடத்தில் குவிந்ததால் வரிசை நீண்டு இருந்தது.
உள்ளே  வந்ததும் முதலில் Creatures of the Night Show பார்த்து விடலாம் என நினைத்தால் போகும் வழி எங்கும் அங்கும் கூட்டம். 7:30 ஷோவை பார்க்க தவறி விட்டால் அடுத்து  8:30க்குதான் ஷோ என்பதால் நேராக  ஷோ நடைபெறும் அரங்கிற்குச் சென்றோம். ஷோ முடித்ததும்  டிராமில் ஏறி  சுற்றி பார்க்க போக நினைச்சா அங்கும் வரிசை...
ஒரு வழியா நாங்க டிராமில் ஏற அரை மணி நேரம் ஆச்சு. டிராமில் போகும்போது  போட்டோ எடுக்கும்போது பிளாஷ் போட்டு  எடுத்தால் மிருகங்களுக்கு டிஸ்டபென்ஸாக இருக்கும் என்பதால் டிராமில் ஏறும்போதே நம்மிடம்  சொல்லி விடுகிறார்கள். அடர்ந்த காட்டுப் பகுதியில் மிருகங்களை இயல்பான சூழலில் மிக நெருக்கமாக ட்ராமில் பயணித்துக்கொண்டே பார்ப்பது  புது அனுபவமாக இருந்தது. இங்கும் ஸ்பீக்கர் வழியாக  இருபுறமும் தெரியும் மிருகங்களை பற்றிய தகவல்கள்   கேட்க முடியும். ட்ராமில் ஒரு சுற்று சுற்றியதை அடுத்து ஒரு  இடத்தில் இறங்கி காட்டுக்குள் நடந்து போய் விலங்குகளைப் பார்க்க இருக்கும் 4 பாதைகளில் ஒன்றில் நடக்க ஆரம்பிச்சோம். இரவு நேரத்தில் துளி கூட வெளிச்சம் இல்லாத இடத்தில்  தூய்மையான காற்றை ஸ்வாசித்துக்கொண்டு நடந்தால் ஏற்படும் அனுபவத்தை  வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாது. ஒரு பத்து நிமிஷம் அந்த இருட்டில்  விலங்குகளை பார்த்துக்கொண்டே நடந்திருப்போம். ‘இனி போதும்  இங்கிருந்து புறப்படலாம். நீண்ட தூரம் பயணம் செய்ய வேண்டி இருப்பதால் சீக்கிரம் வெளியேறினால்தான் பேருந்து  ட்ரைன் பிடிச்சு  லிட்டில் இந்தியாவுக்கு போய் ஹோட்டலில் சாப்பிட்டு  அறைக்கு திரும்ப சரியாக் இருக்கும்’னு அப்பா சொல்ல எனக்கோ நைட் சஃபாரி முழுவதுமாக நடந்து சுற்றி பார்க்க முடியலனு ஒரே வருத்தம். அதோடு அங்க இருந்து  புறப்படவும் மனமில்லை. முன் எச்சரிக்கையாக கடைசி பேருந்து மற்றும் மெட்ரோ சமயத்தை கேட்டு தெரிந்துக்கொண்டு வந்தால் இரவு பனிரெண்டு வரை நன்றாக சுற்றி பார்த்து வெளியேறலாம்.
 அங்கிருந்து நாங்கள் 138 எண் பேருந்தை பிடித்து  அரை மணி நேரம் பயணித்து அங் மோ கியோ வை அடைந்து அங்கிருந்து மெட்ரோ ஏறி டோபிகாட் வந்து  ட்ரைன் மாறி லிட்டில் இந்தியாவிற்கு  வந்து சாப்பிட்டு அறைக்கு திரும்பி  அந்த நாள் வெற்றிகரமாக முடிச்சோம்.

 அன்றைய தினம் பகலில் மிருகங்களை ஜூவிலும், இரவில் நைட் சஃபாரியிலும் மிருகங்களை  பார்ப்பது புது அனுபவமாக இருந்தது.

அடுத்த பகுதியில் சிங்கப்பூரில் ஐந்தாம் நாள்/கடைசி நாளான ஷாப்பிங் + ஊர் திரும்புதல்.

Saturday, August 18, 2018

சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 3) சிங்கப்பூர் பயண தொடர்(பாகம்-10)

கடந்த வருடம் (2017) ஆகஸ்ட் 12 முதல் 17 வரை சிங்கப்பூரில் சுற்றிவந்த அனுபவத்தை சிறு சிறு பகுதிகளாக எழுத ஆரம்பித்து தொடர் முழுவதும் எழுதி முடிக்கப்படாமலே ஓர் ஆண்டும் முடிந்து விட்டது. எப்போதாவது தொடர் எழுதி முடிக்கவில்லை என்கிற நினைவு எட்டிப் பார்த்தாலும் எழுதுவதற்கான ஆர்வம் இன்மையால் தொடர் தள்ளிக்கொண்டே போய்க்கொண்டிருந்தது.

இந்நிலையில் கடந்த வாரம் நண்பர் அரவிந்த் துளசிதரன் சாரோட காலம் செய்த கோலமடி புதினத்திற்கு எழுதி இருந்த
 விமர்சனத்திற்கு
 நெல்லைத் தமிழன் அவர்கள் இட்ட பின்னோட்டத்தை பார்த்ததும் தொடர் மீண்டும் எழுத ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டது. நன்றி சார். அதோடு இந்த தொடர் சீக்கிரம் எழுதி முடிக்க கைகள் பரபரக்க மற்றொரு காரணமும் இருக்கிறது. அதை இந்த தொடரின் முடிவில் சொல்கிறேன்:)

*
முந்தைய பதிவில் சிங்கப்பூரில் நாங்கள் இரண்டாம் நாள் சுற்றி பார்த்த யுனிவர்சல் ஸ்டூடியோஸ் அனுபவத்தை எழுதி இருந்தேன். அதனுடைய தொடர்ச்சியாக சிங்கப்பூரில் மூன்றாம் நாளான 15 ஆகஸ்ட் தினத்தன்று சுற்றிப்பார்த்த செண்டோசா தீவு அனுபவத்தை பார்க்கலாம்.
*
சிங்கப்பூருக்கு வருகைத் தரும் சுற்றுலாப் பயணிகள் தவறாமல் சுத்தி பார்க்க விரும்பும் இடங்களில் இந்த செண்டோசா தீவும் ஒன்று. இந்த தீவானது பல பகுதிகளாக பிரிக்கப் பட்டு ஏராளமான பொழுதுபோக்கு அம்சங்களை அமைத்திருக்கிறார்கள். ஒவ்வொன்றாக நிருத்தி நிதானமாக சுற்றி பார்க்க விரும்பினால் இரண்டு மூன்று நாட்கள் நிச்சயம் போதாது. செண்டோசாவைப் பொருத்தவரையில் நுழைவு இலவசம். ஆனால் ஒவ்வொரு அட்ராக்‌ஷனுக்கும் தனித் தனியாக கட்டணம் செலுத்த வேண்டும். எல்லாம் கூட்டிக் கழிச்சு பார்த்ததில் கட்டணம் ரொம்ப அதிகமாக இருப்பதால் 2-DAY FUN PASS இந்தியாவில் சிங்கப்பூருக்கு புறப்படுவதற்கு சில தினங்களுக்கு முன்பு
 இந்த
இணையதளத்தில் டிக்கெட் வாங்கினோம். அப்போது ஒருத்தருக்கு 175 சிங்கப்பூர் $. நான்கு பேருக்கு சேர்த்து 700$. இந்திய ரூபாயில் 35,000 ஆச்சு. இப்போ அதே 2-DAY FUN பாஸ் நபருக்கு 185 சிங்கை $ ஆகும்.

நாங்கள் வாங்கிய 2-DAY FUN பாஸ்ஐ கொண்டு செண்டோசாவில் இரண்டு நாள் சுற்றிப்பார்க்க முடியும். ஒரு நாள் யுனிவர்சல் ஸ்டூடியோஸ்ஐயும் இன்னொருநாள் செண்டோசா தீவில் இருக்கும் மற்ற அட்ராக்‌ஷன்களை பார்க்க முடியும். செண்டோசாவில் முதல் நாள் யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோஸ் நாங்கள் பார்த்து விட்டதால் மற்ற இடங்களைச் சுற்றிப் பார்ப்பதுதான் எங்களது அன்றைய திட்டம்.

ஆகஸ்ட் 15 அன்று சீக்கிரம் எழுந்திருத்து தயார் ஆகி ஃபெரர் பார்க் ரயில் நிலையத்திற்கு வந்து வடக்கு கிழக்கு வழித்தடத்தில் ஹார்பர்ஃப்ரெண்ட் நோக்கிச் செல்லும் ரயில் ஏறி ஹார்பர்ஃப்ரெண்ட் ஸ்டேஷனில் இறங்கி எஸ்குலேடர் வழியாக லெவல் இரண்டை அடைந்தோம். அங்கிருந்துதான் செண்டோசா தீவிற்கு நடந்து செல்ல முடியும். ஒரு 500 மீட்டர் தொலைவுதான் நடக்க வேண்டி இருக்கும். அது தெரியாமல் நாங்கள் நேற்றைய தினம் விவோ சிட்டி ஷாப்பிங் மால் அமைந்திருக்கும் லெவல் மூன்றில் இருந்து செண்டோசா எக்ஸ்ப்ரஸ் என அழைக்கப்படும் மோனொ ரயில் ஏறி செண்டோசா தீவிற்கு சென்றிருந்தோம். அதில் பயணிக்க நபருக்கு 4 $. நான்கு பேருக்கு கூட்டி பெருக்கி நம்ம ஊர் கணக்கில் பார்த்தால் 800 ருபாய் ஆகும். ஏற்கனவே முடிவு செய்தது போல நாங்கள் Sentosa Boardwalk என அழைக்கப்படும் நடை பாதை வழியாக நடந்து செண்டோசா தீவிற்குள் நுழைந்தோம்.

இந்த தீவானது 1. Resorts World, 2. Imbiah மற்றும் 3. beach பகுதிகளாக பிரித்திருக்கிறார்கள். அதிக எண்ணிக்கையில் அட்ராக்‌ஷன்கள் இருக்கும் இம்பியா லுக்கவுட் பகுதியை முதலில் பார்த்து விடலாம் என முடிவு செய்து தொடர்ந்து நடந்தோம். முதலில் நாங்கள் சென்றது Butterfly Park & Insect Kingdom. பல்லாயிரக்கணக்கான பட்டாம்பூச்சிகள் மற்றும் பெயர் தெரியாத பூச்சிகள் வளர்க்கப்படுவதை பார்த்தோம். பத்து நிமிடம் போதும்.

அடுத்து நாங்கள் சென்றது Madame Tussauds சிங்கப்பூர் மெழுகுச்சிலை காட்சியகம். இது லண்டனில் உள்ள புகழ் பெற்ற Madame Tussauds மெழுகுச்சிலை காட்சியகத்தின் மாதிரியானதொரு செட்டப். அதில் புகழ் பெற்ற உலக தலைவர்கள், அரசியல், சினிமா, விளையாட்டு என பல துறைகளில் பிரபலமானவர்களின் சிலைகள் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அன்றைய தினம் கூட்ட நெரிசல் இல்லாததால் ஒவ்வொரு சிலையாக பார்த்துக்கொண்டு அதன் பக்கத்தில் நின்று புகைப்படத்திற்கு போஸ் கொடுத்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டு வந்தோம்.

Madame Tussauds மெழுகுச்சிலை காட்சியகத்தில் எடுத்துக்கொண்ட சில புகைப்படங்கள்:









வெளியே வந்ததும் சில அடிகள் தொலைவில்தான் Images of Singapore LIVE அரங்கம் இருந்தது. இது ஒரு ஷோ. நாங்கள் அங்கு செல்ல காட்சி ஆரம்பிக்கவும் சரியாக இருந்தது. மீனவ கிராமமாக இருந்த சிங்கப்பூர் இன்று அடைந்திருக்கும் வளர்ச்சி கடந்து வந்த சிங்கப்பூரின் வரலாற்றை நமக்கு முன்னால் ஒரு பெண் கதை சொல்லி நடித்துக் காட்டினாள்.

அடுத்து நாங்கள் சென்றது Sentosa 4D AdventureLand இந்த அட்வென்சர் லான்டில் மூன்று பகுதிகள் இருக்கு. அதில் Extreme Log Ride மற்றும் The Mysterious Island இரண்டும் நாங்கு D கண்ணாடி போட்டுகிட்டு உட்கார்ந்து பார்க்கும் வகையில் இருந்தது. Desperados மட்டும் சற்று வித்யாசமாக இருந்தது. நாங்கு D ஷூட்டிங் விளையாட்டு மூன்றையும் பார்க்க ஒரு முக்கால் மணி நேரம் பிடித்திருக்கும்.

அடுத்து சென்றது Sentosa Merlion. சிங்கப்பூரில் இருக்கும் மிகப்பெரிய மெர்லயன் இதுவாகும். 37மீட்டர் உயரம் கொண்டது. இதன் வாயிலும், தலையிலும் இரண்டு வியூ பாயிண்ட்ஸ் இருக்கு

பசி எடுக்க ஆரம்பிச்சதும்தான் மதிய உணவு சாப்பிட நினைவுக்கு வந்தது. இன்னும் இம்பியா பகுதியில் பார்க்க வேறு சிலவை இருந்தாலும் அங்கிருந்து புறப்பட்டு Resorts World Sentosa பகுதிக்கு வந்து மதிய உணவு சாப்பிட்டு விட்டு உடனடியாக S.E.A. Aquarium பார்க்கச் சென்றோம்.

உலகில் மிகப் பெரிய அக்வாரியம் பட்டியலில் இடம் பிடித்திருக்கும் சிங்கப்பூர் அக்வாரியத்திற்கு உள்ளே போக டன்னலின் வழியாக செல்ல வேண்டும். இரு புரம் மற்றும் தலைக்கு மேலே மீன்கள் பார்த்தது புதுவித அனுபவமாக இருந்தது. உள்ளே போனதும் சிறியது, பெரியதுமாக கண்ணாடி தொட்டிகளில் பல வகைகளான மீன்கள் வளர்க்கிறார்கள். அட இவ்வளவுதான நினைத்துக்கொண்டு நடந்து போய் ஓர் இடத்தில் திரும்பினால்... பிரம்மாண்ட ஓசினரியம் பகுதி தெரிந்தது. இந்த ஓசினரியம் தொட்டியானது பல மீட்டர் நீளமும்; உயரமும் கொண்ட பிரம்மாண்ட மீன் தொட்டியை பார்க்க பார்க்க கடலின் அடி பாகத்தில் வந்திருக்கிறோமோ உணர்வைத் தரும். உட்கார்ந்து பார்த்து ரசிக்க வசதி செய்திருந்தார்கள். உட்கார்ந்து பார்க்க ஆரம்பிச்சா பார்த்துக்கொண்டே இருக்கலாமோ என்கிற அளவு அனைத்தையும் மறக்கச் செய்து நம்முடைய ஒட்டுமொத்த கவனத்தை ஈர்க்கும் வகையில் அக்வாரியம் எனக்கு பிடித்திருந்தது. ஒரு மணி நேரமாவது செலவிட்டிருப்போம்.







 அதன் பிறகு அங்கிருந்து வெளியே வந்து Trick Eye Museum Singapore காட்சியகத்திற்கு வந்தோம். ஒரு இடத்தில் நின்று புகைப்படம் எடுத்திருப்போம் ஆனால் புகைப்படத்தில் கால்கள் தரையில் தொடாமல் அந்தரத்தில் பரப்பதைப் போன்று புகைப்படங்கள் பார்த்திருப்போம். அது மாதிரி பல விதங்களில் அங்கு எடுக்கலாம். புகைப்படம் எப்படி, எந்த ஆங்கிலில் எடுக்க வேண்டும் என்று புகைப்படம் எடுக்க இருக்கும் இடத்தில் இன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன் கொடுத்திருந்தார்கள்.

Trick Eye காட்சியகத்தில் எடுத்த சில புகைப் படங்கள்:




அடுத்து நாங்கள் சென்றது K-live Sentosa. ஹோலோகிராம் டெக்னாலஜியை அடிப்படையாக கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு ஷோ. நாங்கள் சென்ற ஐந்து நிமிடத்தில் காட்சி ஆரம்பிக்க சரியாக இருந்தது. எழுத்தாளர் சுஜாதா அவர்கள் 1980ஆம் ஆண்டு எழுதிய என் இனிய இயந்திரா நாவலில் அப்போதே ஹோலோகிராம் டெக்னாலஜியை பற்றி எழுதி இருந்தார். சமீபத்தில் அந்த நாவலை வாசிக்கும் போது சுஜாதா அவரை நினைத்து பிரமிப்பாக இருந்தது. நமக்கு முன்னால் தோன்றும் பிம்பங்கள் அனைத்தும் நாங்குடி வடிவில் உருவாக்க பட்டவையாகும். சிறிதும் கூட சந்தேகம் வராத அளவிற்கு நிகழ்வுகள் நேரடியாக நம் கண் முன்னால் நடப்பது போன்று தோன்றும். அதுதான் இந்த ஹோலோகிராம் டெக்னாலஜி.

வெளியே வரும்போது இருட்டத் துவங்கி இருந்தது. இன்னும் சில அட்ராக்‌ஷன்கள் நாங்கள் பார்க்க மீதம் இருந்தாலும் பார்த்த வரைக்கும் போதும் என கடைசியாக Wings of Time ஷோ பார்த்துவிட்டு திரும்பிடலாம்னு நேராக பீச் பகுதிக்குச் செல்ல அருகில் இருந்த வாட்டர் ப்ரண்ட் ஸ்டேஷன்க்கு வந்து மோணொ ரயிலில் பீச் பகுதியில் இறங்கினோம். Wings of Time ஏழரைக்குதான் ஷோ என்பதால் பீச் பகுதி சுத்தி பார்க்க ட்ராம் வசதி இருக்கு. அதுல ஏறி ஒரு ரவுண்ட் அடிச்சு நேரா நாங்கள் ஏழரை ஷோக்கு ஏழு மணிக்கே போய்ட்டோம்.

ஏழு மணிக்கெல்லாம் இருக்கைகள் பெரும்பாலானவை நிரம்பி இருந்தன. கடற்கரையில் திறந்த வெளியில் அமைக்கப்பட்ட வாட்டர்+லேசர் ஷோவான இது இருவது நிமிட ஷோ ஆகும்.





 இந்த நிகழ்ச்சி உலக அளவில் பல விருதுகளை பெற்றிருக்கிறது. ஷோ முடிச்சதும் மோணொ ரயில் ஏற வரிசையில் நிற்பதை தவிர்க்க வேகமாக பீச் ஸ்டேஷனை நோக்கி நடந்தோம். நாங்கள் பீச் ஸ்டேஷன் வரவும் வரிசை ஏதும் இல்லாததால் நேராக ரயிலில் ஏறி ஹார்பர் ப்ரெண்டில் இறங்கி பொங்கோல் வரைச் செல்லும் வடக்கு-கிழக்கு பாதையில் பயணித்து லிட்டில் இந்தியாவில் இறங்கி கோமள விலாஸ் உணவகத்துக்கு சற்று தள்ளி அமைந்திருக்கும் அருணாச்சலம் பவனில் இரவு உணவை முடித்து விட்டு லிட்டில் இந்தியா நிறுத்தத்திற்கு வந்து அங்கிருந்து ரயில் ஏறி ஃபெரர் பார்க் நிறுத்தத்தில் இறங்கி ஐந்து நிமிடம் நடந்து ரூமை அடைந்து மூன்றாவது நாளை வெற்றிகரமா முடிச்சோம்.

அடுத்த நாள் ஆகஸ்ட் 16 சிங்கப்பூரில் நான்காம் நாள் சிங்கப்பூர் ஜூ மற்றும் நைட் சபாரி அனுபவங்கள் அடுத்த பதிவில் தொடரும்.

Tuesday, March 20, 2018

சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 2) சிங்கப்பூர் பயண தொடர்(பாகம்-9)

சிங்கப்பூரில் முதல் நாள் சிங்கப்பூர் ஃப்லைய்யர், கார்டன்ஸ் பை தி பே, மெரினா பே மற்றும் மெர்லயன் பார்க் சுற்றிப் பார்த்து  இரவு உணவு லிட்டில் இந்தியாவில் முடித்து அறைக்கு திரும்பியபோது இரவு பத்தரை ஆகி இருந்தது. அன்றைய தினம் காலையில் இருந்து தொடர்ந்து நடந்ததால் படுத்ததும் உடனடியாக உறங்கி விட்டோம்.

ஆகஸ்ட் 14 திங்கட்கிழமை இரண்டாம் நாள் நாங்கள் ஒவ்வொருத்தராக எழுந்து குளித்து தயார் ஆவதற்குள் மணி  ஒன்பதை தாண்டி விட்டது. அன்று விடுதியில் காலை உணவை முடித்துவிட்டு விடுதியில் இருந்து புறப்பட்டு   ஃபெரர் பார்க்  ரயில் நிலையத்திற்கு வந்து வடக்கு கிழக்கு வழித்தடத்தில் ஹார்பர்ஃப்ரெண்ட் நோக்கிச் செல்லும் ரயில் ஏறினோம். இரண்டாவது நாள் நாங்கள் சுற்றிப்பார்க்க திட்டமிட்டது செண்டோசா திவீல் இருக்கும் யுனிவர்சல் ஸ்டூடியோஸ் என்ற தீம் பார்க்.

முதன்முதலாக செண்டோசா தீவை பற்றி  கேள்விபட்டதும் ’கடல்ல படகில் போகனும்போல‘னு யூகித்திருந்தேன். பிறகு தெரிந்தது சிங்கப்பூரைச் சுற்றி இருக்கும் சிறிய தீவுகளில் இந்த செண்டோசா ஒன்று. செண்டோசாவிற்குச் செல்ல  ஹார்பர்ஃப்ரெண்ட் நிறுத்தத்தில் இறங்கி மோனோ ரயில், கேபிள் கார் அல்லது Sentosa Boardwalk எனப்படும் நடை பாதை மார்கங்களில்  செல்ல முடியும். நாங்கள் ஹார்பர்ஃப்ரெண்ட் ஸ்டேஷனில் இறங்கி எஸ்குலேடர் வழியாக ஒவ்வொரு தளமாக மேலே ஏறி விவோ சிட்டி ஷாப்பிங் மால் இருக்கும்  லெவல் மூன்றை அடைந்தோம்.  அங்கிருந்துதான்  செண்டோசா எக்ஸ்ப்ரஸ் என அழைக்கப்படும் மோனொ ரயில் ஏறி செண்டோசா தீவிற்கு போகனும். அதற்கு முன்பு...

செண்டோசாவைப் பொருத்தவரையில் நுழைவு இலவசம். ஆனால் ஒவ்வொரு அட்ராக்‌ஷனுக்கும்   தனித் தனியாக கட்டணம் செலுத்த வேண்டும். எல்லாம் கூட்டிக் கழிச்சு பார்த்ததில் கட்டணம் ரொம்ப அதிகமாக இருப்பதால் 2-DAY FUN PASS வாங்குவதென முடிவு செய்தோம். ஒருத்தருக்கு 175$. நான்கு பேருக்குசேர்த்து 700$.  இந்திய ரூபாயில் 35,000 ஆச்சு. சிங்கப்பூருக்கு புறப்படுவதற்கு சில தினங்களுக்கு முன்புதான் இணையத்தில் டிக்கெட் முன்பதிவு செய்தோம்.

 2-DAY FUN பாஸ் தவிர வேறு சில   பாஸ்களும் இருக்கு. அவர் அவர் தேவைக்கேற்ப தேர்ந்தெடுத்து போகலாம்.
செண்டோசா பாஸ்கள் பற்றீய மேலும் விவரங்களுக்கு
 இங்கே  செல்லவும்.


2-DAY FUN பாஸை, டிக்கட்டா மாத்தணும். இணையத்தில் முன்பதிவு செய்தபோது வந்த கன்ஃபர்மேஷன்  சீட்டைக் கொடுத்து டிக்கெட்டாக மாற்றனும் என்பதால் அதற்கான வசதி விவோ சிட்டிலையே இருப்பதால் மொதல்ல அந்த வேலையை முடிச்சோம்.

நாங்கள் வாங்கிய  2-DAY FUN பாஸ்ஐ கொண்டு  செண்டோசாவில்  இரண்டு நாள் சுற்றிப்பார்க்க முடியும். ஒரு நாள் யுனிவர்சல் ஸ்டூடியோஸ்ஐயும்  இன்னொருநாள் செண்டோசா தீவில் இருக்கும் மற்ற அட்ராக்‌ஷன்கள் சுற்றிப்பார்க்கலாம். முதல் நாள் நாங்கள் யுனிவர்சல் ஸ்டூடியோஸ் போக முடிவு பண்ணியதால் செண்டோசா எக்ஸ்ப்ரஸ் ஏற  சென்றோம். விவோசிட்டியில் இருந்து செண்டோசா தீவில் இருக்கும் வாடர்ஃப்ரெண்ட்,  இம்பியா லுக்கவுட் மற்றும்  பீச்  பகுதிகளை இந்த மொனொ ரயில் இணைக்கிறது.

கட்டனம்  நபருக்கு 4$. EZ-Link கார்ட் பயன்படுத்தி மோனோ ஏறினால் நாங்கள் இறங்க வேண்டிய வாட்டர்ஃப்ரெண்ட் நிறுத்தமோ புறப்பட்ட ஐந்தாவது நிமிடம் வந்துவிட்டது. சிங்கப்பூர் நிலப்பரப்பில் இருந்து செண்டோசா தீவுக்கு இடையிலான நீர் பரப்பு சில மீட்டர்கள் மட்டும்தான். இது தெரியாததால செண்டோசா எக்ஸ்ப்ரஸ் ஏறினோம். நடந்திருந்தாக்க கூட ஒரு  அஞ்சு  நிமிஷம் ஆகி இருக்கும். அடுத்த நாள்  விவோ சிட்டியில இருந்து  தீவிற்குள் நடந்தே போவோம்னு முடிவு செய்தோம்.

வாட்டர்ஃப்ரெண்ட் நிறுத்தத்துல இறங்கி ஒரு  150மீட்டர்  நடந்து இருப்போம். யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோஸ் வந்திடுச்சு. மணி அப்போ பத்தரை ஆகி இருந்தது. பயங்கர வெயில்.


2010ஆம் ஆண்டு திறக்கப்பட்ட இந்த யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோ ஜப்பானுக்கு அடுத்து ஆசியாவில் திறக்கப்பட்ட இரண்டாவது மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் முதலாவது ஆகும். சுமார் 49 ஏக்கர் பரப்பளவை கொண்ட இந்த யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோவிற்கு  உலகெங்கிலும் இருந்து சுற்றிப்பார்க்க வருவதால் வருடம் முழுவதும் கொண்டாட்டமாக இருக்கும்.

செண்டோசாவில்  யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோசை மட்டும்  சுற்றிப்பார்க்க விரும்பினால் டிக்கெட் நபருக்கு 76$. டிக்கெட் வாங்கியதை அடுத்து உள்ளே தனித்தனியாக கட்டணம் செலுத்த தேவையில்லை.

யூனிவர்சல் ஸ்டூடியோ மொத்தம் ஏழு  ஜோன்களாக பிரித்திருக்கிறார்கள்.

1. Hollywood.

2. New York City.

3. Sci-fi city.

4. The lost world.

5. The Ancient Egypt.

6. Far Far Away.

7. Madagascar.

ஒவ்வொரு பகுதியிலும்  சிறியவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைத்து வயதினரையும் திருப்தி படுத்தும் வகையில் ரைட்ஸ் மற்றும்  ஷோஸ் இருக்கும். தவிரவும்   ஆங்காங்கே ஸ்டேஜ் ஷோஸ் நடந்துகிட்டு இருக்கும். அனைத்தும் ஹாலிவுட்  பிரபல திரைப்படங்களின் தீம் அடிப்படையாக கொண்டு உருவாக்கப்பட்டவை ஆகும்.

யூனிவர்சல் ஸ்டுடியோ நுழைவாயிலில் யூனிவர்சல் ஸ்டுடியோ பார்க் மேப் பிரிண்ட் செய்து வச்சிருப்பாங்க. வேணும்னா ஒண்ணு எடுத்துகிட்டு உள்ளே  சுத்திப்பார்க்கும் போது எந்தெந்த ஐட்டம் எங்க இருக்கு அப்படிங்கிறத தெரிஞ்சுக்க உதவியாக இருக்கும்.

யூனிவர்சல் ஸ்டூடியோவில்  நுழைந்தால் முதலில் நமக்கு தென்படும் பகுதி ஹாலிவுட்.  ஹாலிவுட் பகுதி முடிந்ததும் பாதை இடது-வலதுபுறம் என இரண்டாக பிரியும். எந்த பக்கம் சென்றாலும் பத்து நிமிடத்திற்குள் அனைத்து பகுதிகளையும் சுற்றிவிட்டு மீண்டும்  ஹாலிவுட் பகுதிக்கு வந்து விடலாம்.

ஹாலிவுட் பகுதியில் ரைட்ஸ் எதுவும் இல்லாததால் ஹாலிவுட் கடந்து வலது பக்க பாதையில் போனால் நியூ யார்க் சிட்டி பகுதி வந்தது. 1960-70  கால நியூ யார்க்  நகர் மாதிரியான செட்டப்  இடையே நடந்துக்கொண்டு வந்தால் Lights, Camera. Action!™ Hosted by Steven Spielberg  ஷோ  ஒண்ணு இருப்பதைப் பார்த்து ஷோ பார்க்க வரிசையில் போய் நின்னோம். உள்ளே ஏற்கனவே ஷோ ஓடிகிட்டு இருந்ததால் பத்து நிமிடம் காத்திருந்த பிறகு ஷோ முடிந்ததும் எங்களை உள்ளே அனுமதித்தார்கள். பொதுவாக ஷோ என்பது ஒரு அரங்கிற்குள் அல்லது திறந்தவெளி பகுதியில் இருக்கைகளில்  உட்கார்ந்துக்கொண்டு பார்ப்பதுதான் எனக்கு தெரியும். ஆனால் இந்த  ஷோவோ  வித்யாசமாக இருந்தது.

அரங்கிற்குள் அனுமதித்தவர்களை   தரைப் பகுதியில்   பிரத்தியேகமாக போடப்பட்டிருக்கும் இரும்பாலான தரைப்பகுதியில் மட்டும் நிற்கச் சொல்கிறார்கள். அப்போதுதான் ஸ்டீவன் ஸ்டீல்பர்க்கின் ஸ்பெஷல் எஃபர்ட்ஸ் ஷோவை முழுவதும் ரசிக்க முடியுமாம். கதவுகள் சாத்தப்பட்டதும் நமக்கு முன்பிருக்கும் திரையில் ஸ்டில்பர்க் தோன்றி லைட்ஸ் கெமரா  ஆக்‌ஷன் ஷோ பற்றி ஒரு முன்னுரை கொடுக்கிறார். அதன் பிறகு ஷோ ஆரம்பிக்கிறது.

அமைதியான நியூயார்க் நகரம் கேட்டகரி 5 ஹர்ரிகேனால் தாக்கப்படுவதை லைவாக காட்டுவார்கள். ஷோ முடிஞ்சு வெளியே வந்து நியூயார்க் சிட்டி பகுதியில் பார்க்க வேற எதுவும் இல்லாததால நியூயார்க்ல இருந்து Sci-Fi City பகுதிக்கு போனோம்.

எடுத்ததும் எங்களுக்கு  முதலில் தென்பட்டது Transformers The Ride. சரி ரைட் ஏறுவோம்னு  வரிசையில் நுழைந்தோம்.  மணி அப்போது பணிரெண்டை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. சிங்கப்பூருக்கு புறப்படுவதற்கு முன்பு யுனிவர்சல் ஸ்டூடியோஸ்ஐ பற்றி   இணையத்தில் தேடியபோது ’முடிந்தவரை வாரயிறுதியைத் தவிர்த்துவிட்டு வார நாட்களில் சென்றால் கூட்டம் இருக்காது நல்லா என்சாய் பண்ணலாம்’ சொல்லி இருந்தார்கள். ’திங்கட் கிழமைதானே கூட்டம் இருக்காது’னு  ஏதோரு தைரியத்தில் சென்றோம்.

யுனிவர்சல் ஸ்டூடியோஸ்ல எங்களோட பொறுமைய சோதிக்க ஆரம்பிச்ச இடம்னா அது இந்த Transformers ரைட்தான். கிட்டத்தட்ட இரண்டுமணி நேரம் வரிசையில் காத்திருந்துதான் ரைட்ல போனோம். அந்த இரண்டு மணி நேரம் இருக்கே...

சரி நமக்குதான் பார்த்தா மத்த நாட்டுகாரன் எல்லாம் அமைதியா வர்ரான். யாரையும் முந்துவதில்லை, முட்டி மோதி முன்னோக்கிச் செல்ல யாரும்  முயல்வதில்லை. கோயிலுக்கு போனா கூட நம்ம ஆளுங்க தியேட்டர்ல டிக்கெட்  வாங்க முந்தியடிக்குமாதிரி நடந்துக்குவாங்க. ஆனா  இங்கு வரிசையில் நின்றுக்கொண்டிருந்த மனிதர்களின் பொறுமை/சகிப்புத் தன்மையப் பார்த்து மெரிசல் ஆயிட்டேன்.  அப்பரம் ‘க்யூவில்  காத்திருக்கதான்  பல நூறு  டாலர்கள்  செலவுசெய்தோமா’ என்கிற முணுமுணுப்பு  எங்களைத் தவிர வேற எந்த நாட்டவருக்கும் வந்த மாதிரி தெரியல. ஆச்சர்யம்+அதிசயமா இருந்திச்சு.

வரிசையில் காத்திருந்தபோது எடுத்த சில படங்கள்:






ஒரு வழியா ரைட்  ஏற எங்களோட நேரம் வரவும் 3டீ கண்ணாடி ஒன்றைக் கொடுத்தார்கள். அதை போட்டுகிட்டு ரைடுக்கான வாகனத்தில் உட்காரனும். இந்த  ரைட் டிரான்ஸ்ஃபார்மர்ஸ் படத்தின் தீம் அடிப்படையில் என்பதால் வாகனத்தோட வடிவம் ட்ரான்ஸ்ஃபார்மர்ஸ் படத்துல வரும் Autobot வடிவில் இருக்கும். ஒரு ட்ரிப்புக்கு  12 பேர்தான் ரைட் போக முடியும். வாகனத்தில் மொத்தம் நாலு ரோக்கள் இருக்கும். ஒவ்வொரு ரோவிலும் மூன்று பேர் விதம் உட்காரனும். செக்யூரிட்டி மெஷர்மெண்ட்ஸ்  முடிந்ததும் ரைட் ஆரம்பிக்கும்.

ரைட் ஆரம்பிச்சதும் வாகனம் மெதுமெதுவா முன்னோக்கிபோய் ஒரு டர்ன் எடுத்து அப்படியே மேல கீழ குதிச்சு செம வேகமா போய் சவுண்டு எஃபெக்ட்ஸ்க்கிடையே ரைட் த்ரில் ஏற்படுத்தினாலும் என்னால் பார்க்க முடியாது என்பதால் என்னைச் சுற்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்பதை என்னால் யூகிக்க முடியல. ஆனாலும் சும்மா சொல்லகூடாது எனக்கு ரைட் சமயத்தில் ஒன்னுமே புரியாட்டியும் ரைட் என்சாய் பண்ணினேன்:)

ரைட் முடிச்சு வெளியே வந்ததும் தம்பிகிட்ட கேட்டப்போ ’ரைடில் செல்லும்போது  நல்ல/கெட்ட டிரான்ஸ்ஃபார்மர்ஸ்க்கு இடையிலான சண்டையில் நிஜத்தில் நாமும் பங்கேற்ற மாதிரியான உணர்வு ஏற்படுமாம்’ சொன்னான். அடுத்து ’ரைட் போகும் சமயம் பார்த்தா நாலரை நிமிஷம்தான் ஆனா நாம வரிசையில நின்னதோ இரண்டு மணி நேரம். ரைட் முடிச்சதும் வரிசையில் பட்ட எல்லாம்  கடுப்பும் போச்சு’ தம்பி  சொன்னதை கேட்டதும் எனக்கு ஒரே சந்தோஷம்:)

ஆங்காங்கே பிரபல ஹாலிவுட் கேரக்டர்ஸ் சுத்திட்டு இருப்பாங்க. அவுங்களோட புகைப்படமும் எடுத்துக்கலாம். உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான ரசிகர்களின் கனவுக் கன்னியாக வலம் வந்த மர்லின் மன்றோ உடன் ஜோடியாக ஒரு புகைப்படம்:)






மதிய சாப்பாட்டை பொறுத்தவரையில் கொஞ்சம் பிரச்சனை. ஃபுட் கோர்ட்ஸ் என்னவோ அனைத்து பகுதியிலும் இருக்குது என்ன எங்களுக்கு ஏத்த விலையும் ஐட்டமும்தான் செட் ஆகல. கடைசியா  பர்கர் சாப்பிட்டு அடுத்த ரைட் ஏறலாம் போனா வெயிட்டிங் டைம் 60, 70  நிமிஷம் காத்திருக்கனும்னு போர்ட்ல டிஸ்ப்லே ஆகிகிட்டு இருந்திச்சு.

அதைப் பார்த்ததும் ட்ரான்ஸ்ஃபார்மர்ஸ்  ரைட்ல வரிசையில் கடுப்பானதால நாங்க மனதளவில் மீண்டும் சோர்ந்து போயிட்டோம். ஆனாலும் கொடுத்த டாலருக்கு கொஞ்சமாச்சும் பலன்  கிடைக்கட்டும்னு கூட்டம் இல்லாத ரைட் எந்த பகுதியில் இருக்குனு  ஒவ்வொரு ஜோனா தேடி போனப்போ ஃபார் ஃபார் அவே ஜோனில் Shrek 4-D Adventure ஷோக்கு காத்திருப்பு சமயம் கம்மியா இருந்ததால போனோம்.

நுழைவாயிலில் 4டி கண்ணாடி குடுப்பாங்க போட்டுக்கனும். ஷ்ரெக் படத்தோட தீம்தான்  இந்த ஷோ. அந்த படம் பார்க்காததாலும் திரையில் ஓடும் காட்சி புரியாததாலும் சொல்லுறதுக்கு எதுவும் இல்ல. ஆனா ஒரே ஆறுதல் உட்கார்திருக்கும் இருக்கை திடீரென இடது/வலதுபுறம் அசையுது. முன்பின் சாயுது, குலுங்கியது,   பத்து நிமிஷம் ஷோ என்பதால் அப்படியே ஒரு குட்டி  உறக்கமும் போட்டுவிட்டேன்:)

ஷோ முடிந்ததும் 4டி கண்ணாடி குடுத்து வெளியே வந்து மடகாஸ்க்கர் பகுதிக்கு வந்தா கூட்டம் இல்லாம ஒரு ரைட் இருந்திச்சு. King Julien’s beach party merry-go-round. பாப்புலர் ரைட் எல்லாம்  ஒரு மணி நேரம், இரண்டு மணி நேரம் காத்திருக்கனும்னு இருக்கும்போது  கூட்டம் இல்லாத ரைட் ஏதாவது ஏறுவோம்னு ஏறியதுதான் இந்த ரைட். சின்ன வயசுல வி.ஜி.பில போன ரைட் நினைவு படுத்தியது. குட்டிப்பசங்களுக்கான ரைட்:)

மணி அப்போ மாலை நான்கு இருக்கும். அதுவரைக்கும் Transformers Ride தவிர சொல்லிக்கும் படி எந்த ரைடும் எங்களை ஈர்க்கவில்லை. பயங்கர டிசப்பாயிண்ட்மெண்ட். எந்த ரைட் ஏற போனாலும் காத்திருப்பு சமயம் பார்த்து கடுப்பானதுதான் மிச்சம். எவ்வளவு நேரம்  ஆனால் ஆகட்டும் ஒரு பெஸ்ட் ரைட் ஆச்சும் கடைசியா பார்த்துட்டு போவோம்’னு முடிவு பண்ணி மீண்டும் Sci-Fi City பகுதிக்கு வந்து Battlestar Galactica ஏற முடிவு பண்ணினோம்.


இது டுயல் ரோலர் கோஸ்டர்  ரைட். ரெண்டு ரோலர் கோஸ்டர் இருக்கு. ஹ்யூமன் உட்கார்ந்துகிட்டே போற மாதிரி மற்றும் சைலோன் தொங்கிகிட்டே போற மாதிரி. முதலில்  நம்முடன் கொண்டு வந்த அனைத்து பொருட்களையும் அருகில் இருக்கும் லாக்கரில் வைக்க வேண்டும். ரோலர் கோஸ்டர் மணிக்கு 90 கிமி வேகத்தில்  42.7 மீட்டர் உயரத்தில் பயங்கர வேகத்தில் சுற்றும் என்பதால் நம்முடன் வைத்திருக்கும் பொருட்கள் கீழே விழும் என்பதால் லாக்கர் வசதி செய்திருக்கிறார்கள். முதல் ஒரு மணி நேரத்திற்கு லாக்கர் இலவசம் அதன் பிறகு 4 சிங்கப்பூர் $ செலுத்த வேண்டி இருக்கும்.

லாக்கரில் பொருட்களை வைத்துவிட்டு நாங்கள் ஹ்யூமன் ரோலர் கோஸ்டர் ரைட் ஏற வரிசையில் போய் நின்றோம். வரிசையில்  ஹைதிராபாதைச் சேர்ந்த மருத்துவ மாணவிகள் இருந்தார்கள். அவர்களும் முக்கிய ரைட்ஸ் வெயிட்டிங்  சமயம் காரணமாக ஏற முடியாததால் டிசப்பாய்ண்ட்மெண்ட் ஆனதாச் சொன்னாங்க. வரிசையில் இருந்த  சமயம் அவர்களோடு பேசிக்கொண்டிருந்ததால் நேரம் போனதே தெரியவில்லை.

பேட்டில்ஸ்டார் கலாக்டிகா-ஹ்யூமன்  ரோலர் கோஸ்டர் இரண்டு பேர் உக்காரும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. எல்லாரும் உட்கார்ந்ததும் ரைட் ஆரம்பிச்சதும் ரோலர் கோஸ்டர்க்கென பிரத்தியேகமாக  ஒரு கிமி நீளமும் 42.7 உயரமும் கொண்ட தண்டவாளத்தில் மணிக்கு 90 கிமி உட்சபச்ச வேகத்தில் வளைந்து, நெளிந்து, திடீரென மேலேறி, தடாலென்று சரிந்து கீழிறங்கி,  மொத்த ரைட் சமயமான ஒன்னரை நிமிடத்திற்குள்  உச்சபட்ச த்ரில்லை நாம் அனுபவிப்போம்.

ரைட் முடிந்தும் சில நிமிடங்களுக்கு ரைட் தந்த பரவசத்தில் இருந்து என்னால் வர முடியவில்லை என்றால் பாருங்க அவ்வளவு தூரம் ரோலர் கோஸ்டர் நான் எஞ்சாய் செய்திருக்கேன்.

அடுத்து தொங்கிகிட்டே போகும் சைலோன் ரோலர் கோஸ்டர்  ஏற ஆசைதான். அப்பா மற்றும் அம்மா உடன் இருப்பதால் இருக்கும் கொஞ்சம் சமயத்தில வேற ஏதாவது பெஸ்ட் ரைட் எல்லோரும் ஏறுவோம்னு முடிவு செய்தோம். ஒரு மணி நேரத்துக்குள்ளவே பேட்டில்ஸ்டார் கலாக்டிகா-ஹ்யூமன் ரைட் முடிச்சிருந்தோம். மணி அப்போ ஐந்தாகி இருந்தது. நாங்க அடுத்து Ancient Egypt பகுதியில் Revenge of the Mummy ரைட் ஏற வரிசையில் போய் நின்றோம். வெளியே 30 நிமிஷம் காத்திருக்கனும்னு டிஸ்ப்லே போர்ட் காட்டி இருந்தது.

ரைட் ஏற வரிசையில் உள்ளே நுழைந்தால் கண்ணுக்கு யாரும் தென்படல. அதனால இதுதான் சான்ஸ்னு...
அம்மாடியோ எவ்வளவு நீண்ட  வரிசை. முக்கால்வாசி வரிசையை ஓடி கடந்திருந்தோம். ஒரு வேளை வரிசை முழுவதும்  மனிதர்கள் நிரம்பி இருந்தால் நினைத்துப் பார்க்க கூட முடியாத அளவிற்கு டிரான்ஸ்பார்மர்ஸ் ரைட் எங்களை பாதிச்சிருந்தது. இந்த ரைட் ஓட தீம் மம்மி படம் என்பதால் ரைடுக்கு போகும் வழி நெடுக்க  படத்துக்கு தொடர்பான செட்ஸ் இருக்கும்.

ரைட்  ஆரம்பிச்சதும் என்ன நடக்கிறது என்பதை தம்பி சொல்லிட்டு வர  நான் கற்பனை செய்து வரவுமே த்ரில்லா  இருந்தது. மற்றவர்கள் ரைடில் கண்களால் பார்த்து  த்ரில்லிங் அடைந்தார்கள் நான் கற்பனைசெய்து பார்த்து  ஏற்படும் உணர்வால் திருப்தி அடைந்தேன்:)

அப்பா  அம்மா  மற்றும் தம்பிக்கு இரண்டு மணி நேரம் மூன்பு இருந்த மன நிலைக்கும் தற்போதைய மன நிலைக்கும் பெரிய மாற்றம்.  முக்கியமான ரைட்ஸ் ஒவ்வொன்றாக  முடிச்சிட்டு வர்றதுதான் காரணம். அடுத்து நாங்கள் சென்ற Jurassic Park Rapids adventure ரைட் தி லாஸ்ட் வேர்ல்ட் பகுதியில் இருக்கு. இந்த ரைடிலும் ஏறணும்னா மொதல்ல நம்முடன் கொண்டு வந்த பொருட்களை லாக்கர்ல வைக்கனுமாம். ரைடின் ஒரு பகுதியில் நம்மீது தண்ணிர் தெறிப்பதால் நனைந்திடுவோம்னும் லாக்கர் ஏற்பாடு.

லாக்கரில் பொருட்களை வைச்சிட்டு ரைட் ஏற வரிசையில் போய் நின்றோம். 50 நிமிஷம் வெயிட்டிங்க்  டைம் வெளியே காட்டியது. நாங்கள் வரிசையில் நுழைந்த சில நிமிடத்திற்கு பிறகு ரைட் ஏற வரிசைக்கு புதியவர்களை  அனுமதிப்பதை நிறுத்திவிட்டார்கள். ஒரு  40 நிமிஷம் வரிசையில் காத்திருந்து ஜுராசிக் பார்க் ராப்பிட் ரைடுக்கான  போட்டில் ஏறினோம்.

 ஜுராஸிக் பார்க் படம்தான் இந்த பகுதியோட தீம் என்பதால் ரைட் செல்லும் போது வழியில் முதலில் டைனோசரஸ்கள் நம்மை பயமுறுத்தும். சோவென நீரை கொட்டிக்கொண்டிருந்த நீர்வீழ்ச்சியை நாங்கள் நெருங்கியதும் திடீரென நீர் கொட்டுவதை நிறுத்திவிடும். அங்கிருந்து நாங்கள் தொடர்ந்து பயணித்து திடீரென  நாற்பதடி உயரத்திற்கு எங்கள் போட்   உயர்த்தப்பட்டு யாரும் எதிர்பார்க்காதச் சமயத்தில் அங்கிருந்து  பிடிமானத்தை விடிவித்துக்கொண்டு கிழே  விழுந்தது. முழங்கால் அளவிற்கு தண்ணிரில் நனைந்திருப்போம்.

ரைட் முடிச்சிட்டு வெளியே வர  மணி ஏழாகி இருந்தது. ஒவ்வொரு  ரைடும் நிறுத்திகிட்டு வர்ராங்க. மக்கள் நடமாட்டமும்  குறைய ஆரம்பிச்சுடுச்சு. நாங்களும் பார்த்த வரைக்கும் போதும்னு  திருப்தி அடைஞ்சு வெளியே வந்தோம்.


நாங்கள் சிங்கப்பூர்  சென்றச்  சமயம் செண்டோசாவிற்குள் மோனோ ரயிலில் வர மட்டும்தான் கட்டணம். தீவில் இருந்து வெளியேற டிக்கட் இல்லாததால் வாட்டர்ஃப்ரெண்ட் ஸ்டேஷனில் செண்டோசா எக்ஸ்பிரஸில் ஏறி விவோசிட்டியில் இறங்கினோம். அங்கிருந்து ஹார்பர்ஃபிரெண்ட் மெட்ரோ ஸ்டேஷன்  அமைந்திருக்கும் b2 தளத்திற்கு எஸ்குலேடர்களில் இறங்கி ஹார்பர் ப்ரெண்டில் இருந்து பொங்கோல் வரைச் செல்லும் வடக்கு-கிழக்கு பாதையில்  பயணித்து லிட்டில் இந்தியாவில் இறங்கினோம்.

கையில் ரொக்கமாக கொண்டு வந்திருந்த சிங்கப்பூர் டாலர்கள் தீந்து விட்டதால் நாங்கள் ட்ராவல் கார்ட் பயன்படுத்த ஆரம்பிச்சிருந்தோம். முந்தைய நாள் இரவு சாப்பிட்ட கோமள விலாஸ் உணவகத்துக்குச் சென்று ’ட்ராவல் கார்ட் ஸ்வைப் பண்ணும் வசதி இருக்கிறதா’ என கேட்க ’ட்ராவல் கார்ட் இல்லை, பதிலாக குலோபல் ஏடியம் கார்ட் இருந்தால் ஸ்வைப் செஞ்சுக்கலாம்’ என சொல்லவும் ’எங்களிடம்  குலோபல் ஏடியம் கார்ட் இல்லை ‘ என சொல்லி நாங்கள்  வெளியே வந்து சில அடிகள் சென்றதும் இன்னொரு ஹோட்டல் தென்பட்டது.

‘டிராவல் கார்டு அக்சப்ட் பண்ணுவீங்களா’ கேட்டதற்கு ’ஓ எஸ்’ சொன்னதும்  உள்ளே நுழைந்து
 மெனு கார்டைப் பார்த்து ஆடர்  செய்து சாப்பிட்டோம். இங்கும் சுவை  அட்டகாசம்.

சிங்கப்பூரைப் பொறுத்த வரையில் இரவு உணவு ஃபுல் மீல்ஸ் சாப்பிடனும்னா  நபருக்கு 8$க்கு மேலதான் செலவாகிறது. நாங்க சாப்பிட்டுவிட்டு லிட்டில் இந்தியா நிறுத்தத்திற்கு வந்து அங்கிருந்து ரயில் ஏறி ஃபெரர் பார்க்  நிறுத்தத்தில் இறங்கி ஐந்து நிமிடம் நடந்து ரூமை அடைந்து இரண்டாவது நாளை வெற்றிகரமா முடிச்சோம்.

அடுத்த நாள் சீக்கிரம் கிளம்ப வேண்டும் என்பதால் அலாரம் வைத்துவிட்டு கட்டிலில் படுத்ததும் தூக்கம் வந்து விட்டது.

*

எதோ என்னால் முடிந்த வரை யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோ சுற்றிப் பார்த்து உணர்ந்ததை எழுதி இருக்கேன்.

நீங்கள் சிங்கப்பூர்  சுத்திப்பாக்க போவதாக  இருந்தால் டோண்ட் மிஸ் யூனிவர்சல் ஸ்டுடியோ. உலகத்  தரம் வாய்ந்த   டிரான்ஸ்ஃபார்மர்ஸ், பேட்டில்ஸ்டார் கலாக்டிகா, Jurassic Park Rapids adventure  மற்றும் Revenge of the Mummy ரைட்ஸ் ஏறவும். உங்களுக்கு நிச்சயம்  வித்யாசமான அனுபவத்தை தரும்.

**

சிங்கப்பூரில் மூன்றாம் நாளான  15 ஆகஸ்ட் தினத்தன்று சுற்றிப்பார்த்த செண்டோசா தீவு அனுபவங்கள் அடுத்த பதிவில் தொடரும்.

*

Saturday, March 10, 2018

சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 1) சிங்கப்பூர் பயண தொடர் (பாகம்-8)



நாங்கள் ஒவ்வொருத்தராக எழுந்து குளித்து தயார் ஆவதற்குள் மணி ஒன்பதை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. சிங்கப்பூர் விடுதிகளில் காலை உணவிற்கும் சேர்த்து நம்மிடம் கட்டணம் வசூலிப்பதால் பெரும்பாலானவர்கள் விடுதிகளிலே பிரேக்ஃபாஸ்ட் முடித்துவிடுகிறார்கள். டைய்னிங் ஏரியாவிற்கு வந்தால் விடுதியில் தங்கி இருக்கும் பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருப்பதை பார்க்கலாம். அவர்கள் எல்லாரும் சுற்றூலாவிற்காக வந்தவர்கள். பிரெட் ஜாம், வகை வகையான பழங்கள் மற்றும் காபி என மேசை மீது வைத்திருந்தனர். வேண்டிய அளவு எடுத்து சாப்பிடலாம். தினமும் இட்லியும், தோசையும் ருசி பழகிய நாவிற்கு ரொட்டியும் பழங்களும் பிடிக்கவில்லை. மற்ற மூவருக்கும் ஓக்கே. கடைசியாக சரி ஒரு ஆப்பிள் பழத்தையாச்சும் சாப்பிடுனு அம்மா கொடுத்ததை கடித்து பார்த்தால் சுவை வித்யாசமாக இருந்தது. எப்போ சிங்கப்பூர் சுற்றிப்பார்க்க ஆரம்பிக்க போறோம் அப்படீங்கிற எண்ணம்தான் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. சாப்பிட்டு விட்டு விடுதியை விட்டு வெளியே வரும்போது ரிசப்ஷன் பகுதியில் ஒரு லோக்கல் சிம் கார்ட் வாங்க விசாரித்தோம். இப்போது ரிசப்ஷன் பகுதியில் ஒரு தமிழர் மதுரையைச் சேர்ந்தவர் இருந்தார். அவரிடமே டூரிஸ்ட் சிம்கார்ட் வாங்கினோம். விலை பத்து டாலர்கள். ஒரு வாரம் மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும். ஐநூறு நிமிட உள்ளுர் அழைப்புக்கள், நூறு நிமிடம் அயல் நாட்டு கால் மற்றும் நூறு ஜீபி டேட்டா என கொடுத்திருந்தார்கள்.

சுற்றுலா பொருத்தவரையில் டூர் பேக்கேஜ் மூலம் வந்தால் விஷயம் தெரியாது. ஓரளவிற்கு சென்ற இடத்தைப் பற்றிய விஷயம் தெரிய வேண்டுமானால், சாலையில் இறங்கி நடக்க வேண்டும், பொது போக்குவரத்தில் பயணிக்க வேண்டும் அப்போதுதான், அந்நாட்டு மக்கள் நிலை என்ன? வாழ்க்கை முறை எப்படி? என்பவைகள் ஓரளவிற்கு தெரிந்துக்கொள்ள முடியும். அதற்காகவே நான் பேக்கேஜ் டூர் தேர்ந்தெடுக்காமல் சுயமாக திட்டமிட்டு சுற்ற விரும்புபவன். சிம்கார்ட் வாங்கியதும் தம்பி போனில் போட்டு ஜிபிஎஸ் பயன்படுத்தி எங்கள் பயணத்தை ஆரம்பித்தோம். முதலில் நாங்கள் செல்ல வேண்டிய இடம் சிங்கப்பூர் ஃப்லையர். தங்கி இருந்த விடுதியில் இருந்து ஃபெரர் பார்க் ரயில் நிலையத்திற்கு போகும் வழியில் ஸ்ரீ பெருமாள் ஐயங்கார் கோயில் பார்த்ததும் அம்மா கோவிலுக்குச் சென்று சாமியை தரிசித்துவிட்டு பயணம் துவக்குவோம் என சொன்னதும் கோவில் வளாகத்திற்குள் நுழைந்தோம்.

1985 ஆம் ஆண்டு சிங்கப்பூரில் கட்டப்பட்ட வைணவ கோவில் இது. இந்தியர்கள் குறிப்பாக தமிழர்கள் அதிகம் வசிக்கும் லிட்டில் இந்தியாவிற்கு அருகில் இருப்பதால் நம்மவர்கள் நிறைய பேர் கோவிலுக்கு வந்திருப்பதை பார்க்க முடிந்தது. கோயிலை பார்த்துவிட்டு ஃபெரர் பார்க் ரயில் நிலையம் வந்து வடக்கு கிழக்கு வழித்தடத்தில் ஹார்பர்ஃப்ரெண்ட் நோக்கிச் செல்லும் ரயில் ஏறி லிட்டில் இந்தியாவில் இறங்கினோம். அது ஒரு Interchange ஸ்டேஷன் என்பதால் அங்கிருந்து டௌன்டவுன் வழித்தடத்தில் எக்ஸ்போ நோக்கிச் செல்லும் ரயிலில் ஏறி புரொமனாட் நிறுத்தத்தில் இறங்கி எக்சிட் டி வழியாக வெளியே வந்தால் தூரத்தில் ஃப்லையர் நமக்குத் தெரியும்.



சிங்கப்பூர் ஃப்லையர்:

 சிறுவயதில் கோயில் திருவிழாக்களில் குட்டி ராட்டினத்தில் ஏறி இருப்போம். அதன் பிறகு பள்ளி நாட்களில் விஜிபி, எம்ஜியெம், வண்டர்லா போன்ற தீம் பார்க்குகளில் இருக்கும் ஜெயிண்ட் வீல்களில் ஏறி இருப்போம். அதெல்லாம் ஒரு குறிப்பிட்ட உயரம்தான் இருக்கும். ஆனால் இப்போது ஏற இருக்கும் இந்த பூதச் சக்கரமோ உலக புகழ் பெற்ற ஜெயிண்ட் வீல். டிக்கெட் கட்டணம் நபருக்கு 33டாலர் ஆகும். எங்கள் நான்கு பேருக்கும் சேர்த்து ஃப்லையர் டிக்கட் 132 டாலர்கள் ஆச்சு. நம்ம ஊர் கணக்கில் சுமார் 6550 ருபாய். கையில் கொண்டு வந்திருந்த டாலர்களை கொடுத்து நான்கு பேரும் டிக்கட் பெற்றுக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தோம். முதலில் நமக்கு தென்படுவது ஃப்லையரைப் பற்றிய விவரங்கள் மற்றும் புகைபடங்களைக் கொண்ட ஒரு குட்டி அருங்காட்சியகம். 2005 ஆம் ஆண்டு ஃப்லையருக்கான கட்டுமான வேலைகள் ஆரம்பிக்க பட்டு இரண்டாண்டுகளில் கட்டுமான வேலைகளை முடித்துவிட்டு 2008ம் ஆண்டு முதல் சிங்கப்பூர் ஃப்ளையர் இயக்கப்பட்டு வருகிறது. 165மீட்டர் உயரம் கொண்ட இந்த ஃப்ளையர் சுற்ற துவங்கிய காலத்தில் உலகிலேயே மிகப்பெரிய ஃப்லையராக பெயர் எடுத்தது குறிப்பிடத்தக்கது. அதன் பிரகு 2014 ஆம் ஆண்டு அமேரிக்காவில் உள்ள லாஸ்வேகாஸ் மாகானத்தில் 167 மீட்டரில் ஒரு ஃப்லையர் திறந்ததால் தற்போது சிங்கப்பூர் ஃப்ளையரின் இடம் இரண்டு.

தினமும் காலையில் சுற்ற ஆரம்பித்தால் இரவு வரை நிற்காமல் மெதுவாக தொடர்ந்து சீராக ஒரே வேகத்தில் சுற்றிக்கொண்டே இருக்கும். மெதுவாக சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் ஃப்லையருக்குள் நாம் ஏறுவது நகரும் படிகட்டுகளில் ஏறுவது போன்று உணர்வு தரும். நாம் ஏறியதும் கதவுகள் மூடப்படும். சிங்கப்பூர் ஃப்லையரில் மொத்தம் 28 capsules இருக்கிறது. ஒவ்வொரு capsulesம் ஏர் கண்டிஷன் வசதியும் செய்யப்பட்டுள்ளது. மெது மெதுவாக மேலே நாம் போக போக நான்கு பக்கமும் இருக்கும் கண்ணாடி வழியாக சிங்கப்பூரின் அழகை பார்த்து ரசிக்கலாம். பத்துக்கு பத்து அடி அளவில் நாம் இருக்கும் அறை இருப்பதால் உள்ளே நீங்கள் நடக்கவும் செய்யலாம். ஒவ்வொரு capsules.லும் 28 பேர்கள் உட்காரும் வசதி செய்யப்பட்டிருந்தாலும் நாங்கள் சென்றபோது எங்களோடு ஒரு சீன குடும்பத்தை மட்டும் அனுப்பி இருந்தார்கள். ஃப்லையர் ஒரு சுற்று சுற்ற சுமார் அரை மணி நேரத்திற்கும் மேல் ஆகும் என்பதால் அவர்களோடு பேச ஆரம்பித்தோம். 165ஆவது மீட்டர் உயரம் அடைந்ததும் அறையில் பொருத்தப்பட்ட ஸ்பீக்கர் வழியாக நமக்கு தெரிவிக்கிறார்கள்.


 அங்கிருந்து பார்த்தால் இந்தோனேசியாவின் சில தீவுகள் தெரியும் எனவும் தெரிவித்திருந்தனர். அதன் பிறகு இறங்க ஆரம்பித்தது. இறங்குவதற்கான இடம் வருவதற்கு சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு இறங்க தயாராக இருக்குமாறு அறிவிப்பு வருகிறது. நாங்கள் அனைவரும் தயாராக இருக்க இறங்குவதற்கான இடமும் வர கதவும் திறந்துக் கொண்டது. ஓடும் பேருந்தில் இருந்து வெளியே வந்ததோர் உணர்வு.

ஃப்லையரில் இருந்து வெளியே வந்ததும் சீன குடும்பத்தினற்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு வெளியே நடக்க ஆரம்பித்தோம். ஃப்லையர் ஒன்றை முடிப்பதற்குள் ஆகவே மதியம் ஆகி விட்டது. காலையில் நான் எதுவும் சாப்பிடாததால் சீக்கிரம் பசிக்க ஆரம்பிச்சது. ஃப்லையருக்கு அருகில் நிறைய ரெஸ்டாரெண்ஸ் இருந்தாலும் எங்களுக்கு ஏத்த உணவு விலையில் இல்லாததால் கொஞ்சம் சுற்ற வேண்டி இருந்தது. ஒரு வழியாக எங்களுக்கு ஏத்த ரெஸ்டாரெண்டுக்குள் நுழைந்தோம். விலை பட்டியல் பெரும்பாலான இடங்களில் வெளியே இருந்தது. சிக்கென் பிரியாணி 7 டாலர்ஸ் போட்டிருந்ததை பார்த்து நாங்கு ப்லேட் சிக்கென் பிரியாணி ஆடர் செய்தோம். ஒரு சிறிய பேப்பர் தட்டில் பெயருக்கு பிரியாணி சொல்லி கொஞ்சம் சிக்கெண் பீஸ் வைத்து கொடுத்தார்கள். பசி இருந்ததால் ருசியை மறந்து சாப்பிட ஆரம்பித்து விட்டேன்.

அடுத்து நாங்கள் போக வேண்டிய இடம் கார்டன்ஸ் பை தி பே. சிங்கப்பூர் வானிலை பொறுத்தவரையில் எப்போது வெயில் வரும்-மழை வரும் என்பது யூகிக்க முடியாது. வருடம் முழுவதுமே மழை பெய்யும். அன்றைய தினம் வெயில் இல்லாமல் ஓரளவு மேகமூட்டமாக இருந்தது. அதனால் கார்டன் பை தி பே நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சோம். ஃப்லையரில் இருந்து கார்டன்ஸ் பை தி பேக்கு செல்லும் வழியில் இடையே சிங்கப்பூர் ஆற்றை கடக்க வேண்டும். பேருந்து வசதியும் இருக்கிறது. நாங்கள் நடந்தே கார்டன்ஸ் பை தி பேவை அடைந்தோம். பதினைந்து நிமிடம் பிடித்திருக்கும்.

கார்டன்ஸ் பை தி பே:
 சுமார் 250 ஏக்கர் பரப்பளவில் இந்த பூங்கா பல பகுதிகளாக பிரித்து அமைக்கபட்டு பராமரிக்க பட்டு வருகிறது. Flower Dome மற்றும் Cloud Forest இரண்டை மட்டும் உள்ளே சென்று பார்க்க டிக்கெட் வாங்க வேண்டும். மற்ற படி இலவசமாகவே சுற்றிப் பார்க்க நிறைய குட்டி குட்டி பூங்காக்கள் இருக்கு. Flower Dome மற்றும் Cloud Forest சுற்றிப்பார்க்க நபருக்கு 28 டாலர். நாங்கு பேருக்கு 112 டாலர். டிக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு முதலில் நாங்கள் Flower Dome பார்க்கச் சென்றோம். உலகிலே மிகப் பெரிய glass greenhouse இது. பல்வேறு இடங்களில் வளரும் செடிகளை கொண்டு வந்து பெரிய கண்ணாடி கூரை அமைத்து அதற்கேற்ப சீதோஷன நிலையை உருவாக்கி வளர்க்கிறார்கள். இங்கு வளர்க்க படும் தாவரங்களின் எண்ணிக்கை பல லட்சமாம். ஒவ்வொரு தாவரத்தின் பக்கத்திலும் ஒரு குட்டி பலகையில் அதன் வரலாற்றை நாம் பார்க்க முடியும். இயற்கை காதலர்களுக்கு சிறந்த இடம். ஒரு அரை மணி நேரம் சுற்றிப் பார்த்தோம்

அடுத்து நாங்கள் சென்றது Cloud Forest. Flower Dome விட்டு வெளியே வந்தால் பக்கத்தில்தான் இந்த Cloud Forest நுழைவாயில். Cloud Forest. ல் நீங்கள் நுழைந்ததும் 35 மீட்டர் உயரம் கொண்ட indoor waterfall பார்க்க முடியும். செயற்கையான ஒரு அமைப்பென்றாலும் தண்ணிர் விழும் சப்தமாக இருக்கட்டும் சரி; அருகில் நிர்க்கும்போது தெறிக்கும் தண்ணிராக இருக்கட்டும்; இயற்கை அருவிகளை நினைவு படுத்தியது.




 காடு போன்ற ஒரு செட்டப் உருவாக்கி அதில் பல்வேறு வகையான தாவரங்கள் வளர்க்கிறார்கள். செயற்கை அருவியின் மேல் தளத்திற்குச் சென்று பார்க்கும் வசதியும் உண்டு. Cloud Forest பார்த்து விட்டு வெளியே வந்தால் சுற்றிலும் நிறைய பூங்காக்கள் இருக்கிறது. அதெல்லாம் சுற்றிப்பார்க்க நேரம் இல்லாததால் உடனடியாக அடுத்து நாங்கள் பார்க்கச் சென்ற இடம் மரீனா பே சாண்ட்ஸ். கார்டன்ஸ் பை தி பேல இருந்து ஒரு பத்து நிமிஷம் நடந்தால் மெரினா பே ஸாண்ட்ஸ் வரும்.

மெரினா பே ஸாண்ட்ஸ்:
 – இந்த ரெசார்ட்தான் விலையுயர்ந்த கட்டுமானத்துக்காக உலகத்துலேயே இரண்டாவது இடத்தைப் பெற்றது. 57 நிலைகளும் அதில் 55 தளங்களும் கொண்ட இந்த கட்டிடம் தரைதளத்தில் இருந்து 200 மீட்டர் உயரம் கொண்டது. கட்டிடத்தில் மொத்தம் 2561 ரூம்கள் இருக்கிறது. ஸ்கை பார்க், கடைகள், பிரம்மாண்டமான நீச்சல் குளம், சூதாட்ட விடுதிகள், கன்வென்ஷன் செண்டர், க்ளப், ஆர்ட் & சயின்ஸ் ம்யூசியம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒவ்வொன்றையும் தனித் தனியே சென்று பார்க்க நேரம் இல்லாததால் நேராக பார்வையாளர் தளம் அமைந்திருக்கும் 57 ஆவது மாடிக்குச் சென்று பார்க்க டிக்கெட் வாங்கினோம். நபருக்கு 23 டாலர். நான்கு பேருக்குச் சேர்த்து 92டாலர். சிங்கப்பூரின் அழகை உயரத்தில் இருந்து பார்த்து ரசிக்க மேல் தளத்திற்குச் செல்ல லிஃப்ட் பயன்படுத்த வேண்டும். ஒரு நிமிடத்திற்கும் குறைவான சமயத்தில் நம்மை மேல் தளத்தில் கொண்டு சென்று விடுகிறது. மேல்தளத்தில் ஒரு மூலையில் இருந்து இன்னொரு மூலைக்கு நடந்தோம். லேசாக தூரலும் விழத்துவங்கியது. ஒரு மணி நேரம் அங்கு செலவிட்டு கீழே இறங்கினோம். மெரினா பே ஸாண்ட்ஸ் மேல்தளத்தில் இருந்து எடுத்த சில புகைப் படங்கள்:










 இன்னும் அங்கு சுற்றிப்பார்க்க இடங்கள் இருந்தாலும் நேரம் இன்மை காரணமாக மெர்லயன் பார்க் நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சோம்.

மெர்லயன் பார்க்:
 சிங்கப்பூரின் சின்னமாக கருதப்படும் சிங்கத் தலையும், மீன் உடலும் கொண்ட மெர்லயன் சிலை 8.6 மீட்டர் உயரமும், 70 டன் எடையும் கொண்டது. 1972 செப்டம்பர் 15 ஆம் தேதி, அப்போதைய சிங்கப்பூர் பிரதமர் லீ குவான் யூவினால் மெர்லயன் பார்க் திறந்துவைக்கப்பட்டது. நுழைவு இலவசம். மெர்லயன் பார்க்கில் பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்த சுற்றுலா வாசிகள் மெர்லயன் முன்பு நின்றுக் கொண்டு விதம் விதமாக செல்பிக்கள் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். நானும் எடுத்ததில் ஒரு சிலது இங்கே:





அன்றைய தினம் பார்க்க வேண்டிய இடங்கள் அனைத்தையும் பார்த்து விட்டதாலும், வானம் இருட்டத் துவங்கியதால் இரவு உணவிற்காக லிட்டில் இந்தியாவிற்கு சென்றோம். லிட்டில் இந்தியா மெட்ரொ ஸ்டேஷனில் இறங்கி கோமல விலாசில் நுழைந்தோம். மெனு கார்டில் 9$க்கு நம்ம ஊர் சாப்பாடு இருப்பதை பார்த்து ஆடர் செய்தோம். சிறிது நேரத்தில் ஒரு ஸ்டீல் தட்டில் வாழை இலையில் வைத்து சுடச் சுட கொண்டு வந்து கொடுத்தார்கள். நன்றாக சர்வ் செய்தார்கள். தேவை பட்டால் மீண்டும் சாதம் வாங்கிக்குமாறு சொன்னார்கள். நான்கு பேரும் மெதுவாக சாப்பிட ஆரம்பிச்சோம். கல்யான சாப்பாடு சாப்பிட்ட அளவிற்கு திருப்த்தி. சாப்பிட்டு விட்டு வெளியே வந்து அம்மா அப்பாவிற்கு முஸ்தப்பா சுற்றிக் காட்ட முஸ்தப்பா அங்காடியை நோக்கி லிட்டில் இந்தியாவில் நடக்க ஆரம்பிச்சோம்.

லிட்டில் இந்தியா அணுபவங்கள்:
 போனில் சார்ஜிங் தீர்ந்ததால் எதிரில் தென்படுவர்கள் இடம் வழி கேட்டு முஸ்தப்பாவை அடைந்தோம். அரை மணி நேரம் பிடித்திருக்கும். அந்த அரை மணி நேர நடைக்கு பதிலாக லிட்டில் இந்தியாவில் இருந்து ஃபேரர் பார்க்க்கு மெட்ரோவில் வந்தால் ஒரு நிமிடம்தான். அங்கிருந்து ஐந்து நிமிடம் நடந்தால் முஸ்தப்பா வந்து விடும் எங்களுக்கு அன்று அது தெரியாததால் கிட்டதான் இருக்கும் என நடந்து வந்தோம். ஆனாலும் மெட்ரோவில் போய் இருந்தால் கண்கொள்ளா பல காட்சிகளை தவற விட்டிருப்போம்.

 சிங்கப்பூருக்கு வேலைக்கு வருபவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமை ஒன்றுகூடி தங்கள் விடுமுறை நாளைக் கொண்டாடும் ஒரு இடம்தான் லிட்டில் இந்தியா. சாப்பாடு சரக்கு என திரும்பிய பக்கமெல்லாம் நம்மவர்கள் இருப்பதை பார்த்தால் லிட்டில் இந்தியாவில் நடக்கும்போது எதோ நம்ம ஊரில் நடப்பதைப் போன்றுதான் உணர்வு ஏற்படும். இங்கு சாலைகளும் குறுகலாக இருக்கும். ஒரு இடத்தில் சாலையை கடக்கும்போது ஏற்பட்ட அனுபவம் இருக்கே... இரு புறமும் நூற்றூக்கணக்கானவர்கள் காத்திருக்கிறார்கள். சிக்னல் விழுந்ததும் இரு புறமும் இருப்பவர்கள் சாலையை கடக்கும் காட்சி இருக்கிறதே... இவர்கள்தான் நம்ம ஊரில் சாலை விதிகளை மதிக்காமல் இருப்பவர்கள் ஆனால் வெளி நாட்டில் எப்படி சட்டத்தை மதிக்கிறார்கள் என்பதை பார்த்ததும் ஒரே நெகிழ்ச்சி.

முஸ்தப்பாவிற்குள் நுழையும் போதே பயங்கர கூட்டம். ஒருத்தர் மீது இன்னொருத்தர் மோதிவிடும் அளவிற்கு திரும்பிய பக்கம் எல்லாம் மனிதர்கள். ‘இன்னைக்கு சரிப்பட்டு வராது’னு அறைக்கு வந்தபோது இரவு பத்தரை ஆகி இருந்தது. காலையில் இருந்து தொடர்ந்து நடந்ததால் படுத்ததும் உடனடியாக உறங்கி விட்டோம்.
 *
 14-ஆகஸ்ட் சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 2) அனுபவங்கள் அடுத்த வாரம் தொடரும்.
பின் குறிப்பு:
சிங்கப்பூர் ஃப்லைய்யர், கார்டன்ஸ் பை தி பே, மெரினா பே மற்றும் மெர்லயன் பார்க் சிங்கப்பூரில் தவறவிடாமல் பார்க்க வேண்டிய இடங்கள். இந்த நான்கும் ஒரே இடத்தில் இருப்பதால் இவற்றை சுற்றிப்பார்க்க ஒரு நாள் ஒதுக்கினால் வசதியாக இருக்கும்.

இந்த தொடரை முதல் பகுதியில் இருந்து வாசிக்க:

1.  சிங்கப்பூருக்கு!


2.  ரூபாயை டாலராக மாற்றுவது எப்படி?


 3. சென்னை விமான நிலைய அனுபவங்கள்.


4. விமான பயண அணுபவம்.


5.  சிங்கப்பூர் சாங்கி விமான நிலையம்.


6.  சிங்கப்பூரில் முதல் மெட்ரோ பயணம்.


7.  சிங்கப்பூரில் நெகிழ்ச்சியான இரவு அனுபவம்! சிங்கப்பூர் பயண தொடர் (பாகம்-7)

Saturday, March 03, 2018

சிங்கப்பூரில் நெகிழ்ச்சியான இரவு அனுபவம்! சிங்கப்பூர் பயண தொடர் (பாகம்-7)



கடந்த  வருடம் ஆகஸ்ட் 12 முதல் 18 வரை சிங்கப்பூரில் சுற்றிவந்த அனுபவத்தை தொடராக  எழுதி வந்தேன்.  ஆறு பகுதிகள்  வந்திருக்கும். பலரும் என்னிடம் தொடர் நன்றாக   வருவதாகவும், பல புதிய தகவல்கள்  தெரிந்துக்கொள்வதாகவும் தெரிவித்திருந்தனர். திடீரென ஒரு  பிரச்சனை வீட்டில். எழுதுவதற்கு தடை பட்டது. ஒரு வாரம்,  ஒரு மாதம் என அந்த சமயம் எழுத முடியாமல் போனது. எல்லாம் சரி ஆனதும் எழுதுவதற்கான ஆர்வம் குறைந்து விட்டது. அவ்வப்போது  நண்பர்கள் யாராவது விட்ட இடத்தில் இருந்து தொடருமாறு பல முறை கேட்டிருந்தனர். எழுத முயற்சித்துப் பார்த்தால் எழுதுவதற்கு ஆர்வமே வரவில்லை. அப்போது ஒரு விஷயம் புரிந்தது.

பயணக் கட்டுரைகளை பொருத்தவரையில்  பயணம் முடிந்து வீடு திரும்பியதும் உடனுக்குடன் எழுதி விட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் பல சிறிய, நுணுக்கமான விபரங்கள் மறந்து விடும் அல்லது  எழுதுவதற்கான ஆர்வம் இருக்குமா தெரியாது.

ஏற்கனவே ஆறு மாதங்கள் தொடர் எழுத இடைவெளி விட்டதால் இனியும் தாமதிக்க கூடாது என்பதால் எழுதிவிடுவதென முடிவு செய்து  மீண்டும் தொடரை   துவக்குகிறேன்.

12-ஆகஸ்ட்-2017 (சனிக்கிழமை) அதிகாலை திருப்பதியில் இருந்து புறப்பட்டு சென்னை  வழியாக சிங்கப்பூரில் நாங்கள் தங்குவதற்கு முன்பதிவு செய்திருந்த அறையை அடைந்தபோது சமயம் இரவு 11 நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஆனாலும் பசி எடுக்கல.  இந்தியாவில் அப்போது சமயம் இரவு எட்டரைதான் ஆகிறதால் என்னவோ. சரி எதையாவது சாப்பிடலாம்னு வெளியே போக நினைத்தால் அந்தச் சமயத்தில் ஹோட்டல்கள் அருகில் எங்கு இருக்கிறது என்பது தெரியாது என்பதால் இந்தியாவில் இருந்து கொண்டு வந்த ஸ்னேக்ஸ் சாப்பிட்டு இரவு உணவை முடித்தோம்.

‘சிங்கப்பூர் போனதும் போன் பண்ணு’னு உறவினர்கள்/நண்பர்கள் சொன்னதால் எங்களது மொபைல்களை வைஃபைக்கு இணைச்சு வாட்சாப்பில் பேச ஆரம்பித்தோம். ஒரு அரை மணி நேரம் பேசி இருப்போம்.  மணி 12 ஆச்சு. அப்பா அம்மாவிற்கு தூக்கம் வர அவர்கள் படுத்துக்கொண்டார்கள். சரினு நாங்களும் படுத்துக்க எனக்கு ஒரே வருத்தம். விமானம் இரண்டு மணி நேரம் தாமதம் ஆனதால் அன்று இரவு பார்க்க நினைத்திருந்த 24/7 முஸ்தப்பா ஷாப்பிங் மால் பார்க்க முடியலினு  ஒரே யோசனை. இதுலவேற  தூக்கம் வேறு எனக்கு வரல. புரண்டு படுத்தாலும்; கண்களை இறுக்கி மூடினாலும்; உம். தூக்கம் மட்டும் வர மாட்டேங்கிறது. சரி எனக்கு மட்டும்தானா இல்ல தம்பிக்குமானு அவனை கூப்பிட்டு கேட்டா அவனுக்கும் அப்படிதான் எனச் சொன்னான். இரவூ  12:30 மணிக்கு இருவரும் ஒரு முடிவு எடுத்தோம். தூங்கிக்கொண்டிருந்த அம்மாவை எழுப்பி ‘தூக்கம் வரல, தம்பியும் நானும் வெளியே சுத்திட்டு வர்ரோம்’னு  எடுத்த முடிவைச் சொன்னேன்.

முதலில் நாங்க வெளியே போக ஒத்துக்காத அம்மாவிடம் பேசி கெஞ்சி எப்படியோ ‘சீக்கிரம் வந்திடனும்’னு உத்தரவை பெற்றுக்கொண்டு அரையை விட்டு லிஃப்ஃப்டில் விடுதியின் ரிசப்ஷன் பகுதிக்கு வந்தோம். ரிசப்ஷனிஸ்ட்டிடம்  பேச்சு கொடுத்தால் புது விஷயம் ஏதாவது தெரிஞ்சுக்கலாம்னு இளைஞரிடம் பேச்சு கொடுத்தோம்.
பிலிபைன்ஸ் நாட்டைச் சேற்ந்த அந்த இளைஞர் வேலைக்காக சிங்கப்பூருக்கு வந்ததாகச் சொன்னார். எங்களைப் பற்றியும் அவர்  கேட்டு தெரிந்துக்கொண்டு ‘எதாவது உதவி வேண்டும் என்றாலும் கேளுங்க’  சொன்னார். முஸ்தப்பா  எப்படி போக வேண்டும் என கேட்டதும் ஒரு துண்டுச் சீட்டில் எழுதி கொடுத்தார். அவருக்கு நன்றி சொல்லி விட்டு வெளியே வந்து  நடைபாதையில் நடக்க ஆரம்பித்தோம். சிங்கப்பூர் சாலையில் நள்ளிரவு  பனிரெண்டு அளவிலும் கார்கள் சார்ர்ர்ர் சார்ர்ர்ர்னு எங்களை கடந்து சென்றுக்கொண்டிருந்தது. ஒரு ஐந்து நிமிடம் நடந்திருப்போம்.

 ஃபேரர் பார்க் மெட்ரொ ஸ்டேஷன் வந்து விட்டது. அடுத்து எப்படி போக வேண்டும் என துண்டுச் சீட்டில் எழுதி கொடுத்திருந்ததை  எடுத்து வாசித்தால்  ஃபேரர் பார்க் மெட்ரொ ஸ்டேஷன் வரை சென்று அங்கிருந்து சாலை  கடந்து ஒரு  ஐந்து நிமிடம்  நடந்தால் பார்க் ராயல்  ஹோட்டல் தெரியும். அதற்கு பக்கத்தில்தான் முஸ்தப்பா மால்னு  எழுதி இருந்தது.

சாலையை கடந்து பிரதான சாலையில் இருந்து உள்நோக்கிச் செல்லும் கிளை சாலையில் நடக்க ஆரம்பித்தால் வாகனங்கள் எதுவும் தென்படவில்லை. கும்மென்ற இருட்டும் சாலை ஓர மரங்களில் இருந்து வரும் சில்லென்ற காற்றும் மனித நடமாட்டம் இல்லாத பகுதி என்றாலும் எவ்வித பயம் இன்றி நடந்துச் சென்றுக்கொண்டிருந்தோம். ஐந்து நிமிடத்திற்கு மேலாக நடந்தும் ஹோட்டல் தென்படாததால் ஓர் இடத்தில் நான்கைந்து இளைஞர்கள் நின்றுக்கொண்டிருப்பதை கவனித்து ’முஸ்தப்பாவுக்கு எப்படி போக வேண்டும்’னு கேட்டோம்.

நாங்கள் நின்றுக்கொண்டிருந்த இடத்தில் சாலையைக் கடந்து  சில அடிகள் சென்றால் மால் வந்திடும்னு சொன்னாங்க. சரின்னு அவர்களுக்கு நன்றி சொல்லி விட்டு சாலையை கடக்க காத்திருந்தோம். பச்சை விளக்கு  விழுந்ததும் அவர்களும் எங்களுக்கு பின்னால் நடக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

அந்த கணம் இருக்கே... அந்த கணம்...

சாலையில் ஒரு வாகனமும் கிடையாது; சிக்னலில் ட்ராபிக் போலிசும் கிடையாது; ஆனாலும் அவர்கள் சாலை விதிகளை பின்பற்றுவதை நினைத்த போது ஏற்பட்ட உணர்வை இங்கு  வர்ணிக்க முடியாதது. எவ்வளவு தூரம் அவர்கள்  சட்டங்களை மதிக்கிறார்கள் என்பதை ஒரு குட்டிச் சம்பவம் உணர்த்திவிட்டது. அதன் பிறகு சிங்கப்பூர் நாட்டின் மீதான மதிப்பு  இன்னும் கூடியது.

நாங்கள் போக வேண்டிய  முஸ்தப்பா ஷாப்பிங் மால் வந்து விட்டது. கையில் எதுவும் கொண்டு வராததால் நேராக உள்ளே நுழைந்து விட்டோம். எடுத்ததும் எங்கள் கண்ணில் பட்டது சாக்லேட் ஏரியா. பல நூறு வகையான  சாக்லேட் வகைகளை ஒரே இடத்தில் பார்த்து வியந்து போனேன். ஒவ்வொரு சாக்லேட்  டப்பாவை எடுப்பதும் விலை பட்டியலை பார்ப்பதும்; டாலரில் இருந்து நம்ம ஊர் ரூபாய்க்கு மாற்றி விலையை பற்றி  பேசிக்கொண்டு ஒவ்வொரு பகுதிக்குச் செல்லவும் தொடர்ந்துக்கொண்டிருந்தது. நடக்க நடக்க வந்துக்கொண்டே இருந்தது. முஸ்தப்பா மால் 24/7 என்பதால் இரவு நேரத்திலும் உற்சாகமாக ஷாப்பிங் செய்ய வருகிறார்கள்.

சிங்கப்பூர் வருபவர்கள் குறைந்த விலையில் சாக்லேட் மற்றும் செண்ட் வாங்க விரும்பினால் முஸ்தப்பா பெஸ்ட். எங்களது பயணத்தில் ஷாப்பிங்கென   கடைசி நாள் ஒதுக்கியதால் வெறும்  விலை மட்டும் பார்த்துவிட்டு அறை திரும்பும்போது சமயம் அதிகாலை 3. கிட்டதட்ட  இரண்டரை மணி நேரம் நடந்ததன் விளைவோ என்னவோ படுத்ததும்  தூக்கம் வந்து விட்டது. 13-ஆகஸ்ட்  அம்மா எழுப்பும் வரை தூக்கம்.

*
 சிங்கப்பூர் பயணம் - (நாள் 1) 13-ஆகஸ்ட்  எங்கெங்கு சுற்றிப் பார்த்தோம் என்கிற தகவல்களோடு அடுத்த பதிவு  வரும்.
*

இந்த தொடரை முதல் பகுதியில் இருந்து வாசிக்க:

முதல் பாகம்
 சிங்கப்பூருக்கு!


இரண்டாம் பாகம்
 ரூபாயை டாலராக மாற்றுவது எப்படி?


மூன்றாம் பாகம்
சென்னை விமான நிலைய அனுபவங்கள்.


 நான்காம் பாகம்
 விமான பயண அணுபவம்.


ஐந்தாம் பாகம்
 சிங்கப்பூர் சாங்கி விமான நிலையம்.


ஆறாம் பாகம்
சிங்கப்பூரில் முதல் மெட்ரோ பயணம்