Friday, April 30, 2021

நானும் கோவாவும்.

 அது யுஜி படிக்குற சமயம். வகுப்பில் வம்சி கிருஷ்ணானு ஒரு பையன் இருப்பான். படிப்பைத் தவிர மத்த எல்லா விசயத்திலும் எனக்கும் அவனுக்கும் நீயா-நானா போட்டி. இரண்டாம் ஆண்டா இல்ல மூன்றாம் ஆண்டானு சரியா ஞாபகம் இல்ல. ஒரு செப்டம்பர் மாதம் அவனோட ஸ்கூல் ஃப்ரென்ஸ் ஓட கோவாவுக்கு கிளம்பிட்டான்.

 

கோவால இருந்து திரும்பியதும் மச்சி   தன்னியில பைக் ஓட்டினேன் தெரியுமா, டிஸ்கோ போனேன்; பொன்னுங்களோட டான்ஸ் ஆடினேன்; பியர் குடித்தேன்; பிகினி உடையில் பெண்களை பார்த்தேன் இப்படி ஒரு வாரத்துக்கு ஏதோ ஒரு விஷயம் கோவாவை சுற்றியே அவனது பேச்சு இருக்கும்.

 

அதற்கு முன்பே நான் கோவா பெயர் கேள்வி பட்டிருந்தாலும் அவன் மூலம்தான் கோவாவை பற்றிய சித்திரம்  மனதில் வரையத் துவங்கினேன். அன்றில் இருந்து நானும் கோவா சென்று குதுகலத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணம் ஆழ்மனதில் பதிந்து விட்டது.

 

இப்போது  துபாய் லண்டன் அமேரிக்கா போகனும்னு ஆசை இருந்தாலும் ஒரு காலத்தில் கோவாதான்  பெரிய இலக்காக எனக்கு இருந்தது.

 

2015க்கு பிறகு நண்பர்களோடு பல முறை நானும் கோவாவுக்கு போகணும்னு திட்டமிட்டிருந்தாலும் எல்லாத்துக்கும் நேரம்னு ஒன்னு சொல்லுவாங்க இல்லையா அது எனக்கு அமையல.

சரியா மூணு வருஷத்துக்கு முன்னாடி...

 

2018 ஆம் வருடம் மே தினம் செவ்வாய் கிழமை வந்திருந்தது. ஏப்ரல் முப்பது திங்கள் ஒருநாள் அலுவலகத்திற்கு போகாமல் விடுப்பு  போட்டால் நாங்காவது சனி; ஞாயிறு; திங்கள் மற்றும் செவ்வாய் என மொத்தம் நான்கு நாட்கள் கிடைக்கும். என்காச்சும் போய்ட்டு வருவோம்னு திட்டமிட ஆரம்பிச்சதில்  கேரளாவில் இருக்கும் அதிரப்பல்லி நீர்வீழ்ச்சிக்கும், கர்நாடகாவில் இருக்கும் முர்டேஷ்வர் மற்றும் பலரது ட்ரீம் டெஸ்டினேஷனான இந்தியாவின் தாய்லாண்டான கோவாவிற்கு சென்றிருந்தோம் நானும்-தம்பியும்.

 

நான்கு நாட்கள்; மூன்று மாநில பயணம் என சூப்பர் சக்ஸஸ் ஆச்சு அந்த ட்ரிப்.

 

  ஏப்ரல் 27 வெள்ளிக்கிழமை  இரவு திருப்பதியில்  புறப்பட்டு ஏப்ரல் 28 சனிக்கிழமை காலையில் திரிசூரில் இறங்கினோம். நாள் முழுவதும் அதிரப்பள்ளி நீர்வீழ்ச்சி சென்று வரவே நேரம் சரியாக இருந்தது. அன்று இரவு திரிசூரில் இருந்து புறப்பட்டு ஏப்ரல் 29 ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் முர்டேஷ்வர் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி உலகிலேயே இரண்டாவது மிகப்பெரிய சிவன் சிலை பார்க்கச் சென்றோம்.

 

அடுத்து  நாங்கள் கோவா செல்ல முர்டேஷ்வரில் இருந்து பத்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் பட்கல் ரயில் நிலையம் வந்து கோவா செல்ல ரயில் ஏறினோம்.

 

மதியம் ஒரு இரண்டு மணி அளவில் கோவா மட்காவ்ன் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கினோம்.

 

***

 

ஆகஸ்ட் 15, 1947ஆம் வருடம் ஆங்கிலேயரிடம் இருந்து நாம் சுதந்திரம் பெற்றிருந்தாலும் கோவா பகுதி மட்டும் 1961 ஆம் ஆண்டு வரையிலும் போர்த்துகீசியர்களின் ஆளுகையின் கீழ்தான் இருந்தது. அந்த வருடம்தான்  இந்திய அரசு படைகளை அனுப்பி கோவா மாநிலத்தில் இருந்த போர்த்துகீசியப் படைகளை வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றி, கோவா பகுதிகளை இந்தியாவோடு இணைத்துக் கொண்டது.

 

  ஆரம்ப காலத்தில் யூனியன் பிரதேசமாக இருந்த கோவா 1987 ஆம் வருடம் மாநில அந்தஸ்து கொடுத்து இந்தியாவின் மிகச்சிறிய மாநிலம் என பெயர் பெற்றது.

 

  வடக்கே மகாராஷ்டிராவையும்; கிழக்கு மற்றும் தெற்கு பகுதியில் கர்நாடகாவும்; மற்றும் மேற்கே அழகிய அரபிக் கடலையும் கொண்ட கோவா தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்ட நிலப்பரப்பை விடவும் அளவில் சிறியது.

 

வடக்கு மற்றும் தெற்கு கோவா என இரண்டு மாவட்டங்களை கொண்ட கோவா  தலைநகர் பனாஜி வடக்கு கோவா மாவட்டத்தில் இருக்கிறது.

 

நாங்கள் கோவா சென்றிருந்தபோது தங்கி இருந்த ஒன்னரைநாளில் புகழ் பெற்ற கலங்கூட், பாகா, மற்றும் அஞ்சுனா கடற்கரைக்குச்  சென்றிருந்தோம். இந்த மூன்று பீச்சுக்களும் வடக்கு கோவாவில்தான் இருக்கிறது.

 

சென்னையில் இருந்து கோவாவிற்கு நேரடி விமான சேவை இருக்கிறது. இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு முன்பதிவு செய்தால் நபருக்கு இரண்டாயிரத்திற்கெல்லாம் டிக்கெட் கிடைக்கும்.

 

ரயில் மார்கம் என்றால் வாரத்தில் வெள்ளிக்கிழமை மட்டும்  சென்னை செண்ட்ரலில் இருந்து கோவாவிற்கு நேரடி ரயில் இருக்கிறது. ஆனால் பயண

சமயமோ  20 மணி நேரம்....








5 comments:

  1. சுவாரஸ்யமான விவரங்கள், அழகிய படங்கள்.   ரசித்தேன்.

    ReplyDelete
  2. பயண அணுபவம் தொடரட்டும்.
    20 மணிநேரம் செல்லும் ரயிலில் ஒரு நாள் செல்லவேண்டும் என்ற ஆவல் உண்டு.

    ReplyDelete
  3. மகேஷ் உங்களின் பயண அனுபவ விவரங்கள் அருமை. நானும் முர்டேஷ்வர் சென்றிருக்கிறேன். கோவா போனதில்லை.

    தொடருங்கள்

    துளசிதரன்

    ReplyDelete
  4. ஏன் மகேஷ் ரொம்பச் சுருக்கமாகச் சொல்லிட்டீங்க? அதிரம்பள்ளி பற்றி எல்லாம்? முர்டேஷ்வர் பற்றியும்.

    படங்கல் நல்லாருக்கு. அதிரம்பள்ளியின் அழகே அழகுதான்..

    கீதா

    ReplyDelete
  5. மகேஷ், பயணங்கள் தொடரட்டும், படங்கள் அத்தனையும் சிறப்பு. வாழ்த்துக்கள்.
    தங்களது கனவான,துபாய் லண்டன் அமேரிக்கா போன்ற நாடுகளையும் சீக்கிரமே சென்று பார்த்து மகிழ வாழ்த்துக்கள்.

    ReplyDelete